Krijn van den Boogaart

Ik ben Krijn van den Boogaart, ik ben geboren in Maassluis op 8 oktober 1968. Tot mijn 21 ste jaar was ik woonachtig in Maassluis en heb erna nog een paar jaar in Rozenburg gewoond. Ik ben nu woonachtig in Dordrecht, ben verhuisd voor mijn werkzaamheden op het industrieterrein van Moerdijk. Ik ben jaren getrouwd geweest met Annette en heb met haar 2 kinderen, Elisa en Mathijs. Onze relatie is stukgelopen. Nu woon ik samen met mijn vriendin Renate en haar dochter.
Ik heb op de Caland L.T.S gezeten en erna naar de M.S.v.S Maarten Tromp gegaan in Brielle om mijn machinisten diploma te halen. Dit liep een beetje anders want ik ben uiteindelijk procesoperator geworden op de raffinaderij van Texaco in Pernis. Na 7 jaar sloot deze raffinaderij en ben ik bij S.N.B begonnen in Moerdijk, op het ogenblik ben ik werkzaam bij Shell Pernis als procesoperator.
Via een kennis van mijn ouders ben ik in 1981 als 13 jarige jongen op de Furie terecht gekomen, Jan Broek werd gevraagd om in te vallen als kapitein en die vroeg mij mee. Tijdens de vaartocht heb ik mijzelf toen als vrijwilliger opgegeven, vond het toen al geweldig aan boord. De stoere zeemansverhalen vond ik spannend op die leeftijd, deze verhalen gaan nog steeds rond als we in de messroom zitten te eten en ….
Ik ben in de machinekamer terecht gekomen en werd stoker van de Schotse ketel, Joop Kouwenhoven was toen stoker en ik heb veel van hem geleerd, ook over de chemie van het ketelwater. Ik hou mij nu nog steeds bezig aan boord met de kwaliteit van het ketelwater, chemie vind ik interessant (kan ook niet anders met mijn beroep). Na een aantal jaar ben ik in de machinekamer begonnen en met Gijs Smoor en Jan Peute en nog een aantal jongens bedienden wij de machine en de appendages. Ik ben nu tweede machinist en bedien de geweldige triple expansiemachine nog steeds. Ik vind het een machtig mooie machine en bewonder de mensen die de machine meer dan 100 jaar geleden hebben gemaakt. Ben trots op de gehele bemanning die het schip onderhoud en als al het koper weer mooi blinkt in de machinekamer.
Door mijn werk in de continudienst en de reisafstand ben ik niet zo vaak aan boord als ik zou willen maar als ik kan dan geniet ik volop. De reizen die we met de Furie gemaakt hebben en nog maken zijn altijd leuk, de zeereizen vind ik minder. Ik ben net als Arie Uiterdijk geen zeeheld en wordt buiten de paddenstoelen van Hoek van Holland bijna altijd zeeziek. Dit mag uiteraard de pret niet drukken en ben na 35 jaar nog steeds net zo enthousiast over de Furie en zijn bemanning als in 1981. Ik hoop ook nog veel leuke jaren aan boord door te kunnen brengen.