Nico Sanders

Mijn naam is Nico Sanders en aan boord van de Furie ben ik de 3e machinist.
Ik was al heel lang betrokken bij de Furie, voordat ik ook daadwerkelijk aan de slag ging als vrijwilliger. Mijn vader was in mijn tienertijd al vrijwilliger en ik ging graag met hem mee aan boord. Ik had zelf bedacht dat ze op de Furie niet zaten te wachten op een 16 jarige (totaal ongegrond, bleek achteraf). Ik bleef echter zeer geïnteresseerd in de Furie, dus toen ik 23 jaar was heb ik me ook als vrijwilliger aangemeld en ben dat nu al meer dan 20 jaar met heel veel plezier.

Het eerste jaar op de Furie heb ik doorgebracht ‘aan dek’; beetje schoonmaken, klussen en trossen vastmaken. Binnen het jaar mocht ik al meevaren naar vlootdagen in Den Helder. De eerste keer met de Furie over zee varen, was een geweldige ervaring! In Den Helder werd de Furie ingezet als ‘smokkelschip’, we kregen een heus schot voor de boeg en mariniers werden uit een helikopter aan dek gebracht. Fantastisch! Het grappige was dat we er nooit bij na hadden gedacht om onze lunch even op te bergen voordat de helikopter boven ons hing. De broodjes waaiden alle kanten op…

Toen ik 25 jaar was, werd ik naar beneden gehaald; ik mocht in de machinekamer de telegraaf bedienen. Ik vond het geweldig om bij de machine te zijn. Prachtig, al die draaiende delen en er was veel te doen. Jarenlang heb ik samen met Jan Peute op donderdagavond (buiten de reguliere openingstijden) een paar uur geklust aan de machine om achterstallig onderhoud weg te werken. Dan was het heerlijk rustig en hoefden we geen rekening te houden met bezoekers, dus hadden we tijd genoeg om alles op orde te krijgen. Beneden zijn we altijd bezig en de werkzaamheden variëren van schoonmaken tot slap ouwehoeren, wat de tijd aan boord ook heel aangenaam maakt!

Daarna ben ik nog vijf jaar stoker geweest en dat was even wennen. Niet echt mijn ding, maar het bleef uitermate gezellig. Intussen ben ik weer terug in de machinekamer en vervul de rol van 3e machinist. Effectief houdt dat in dat ik wordt ingezet als ‘olieman’. Mijn taak is om ieder half uur de bewegende delen van de machine te oliën en om de 2 uur de oliebakken te vullen. Hierdoor blijft de machine fijn lopen en gaat het manoeuvreren soepel. Verzaak ik mijn plicht heb ik de 1e machinist op m’n dak, ik kijk wel uit!

De Dag van de Zeesleepvaart in 2017 had ik mijn vuurdoop! Door omstandigheden, bleek dat ik die dag zou moeten functioneren als 1e machinist. Het was voor mij best spannend om voor de eerste keer hoofdverantwoordelijke te zijn in de machinekamer, maar alles is perfect verlopen. En daar ben ik best trots op!

Mijn hart ligt op de Furie toch echt wel in de machinekamer. De echte grote klussen zijn intussen klaar en alles verkeert in perfecte staat. Ik zal er alles aan doen en alles voor geven om de Furie in tip top conditie varend te houden en ik hoop dat ik mijn opgedane kennis kan doorgeven aan nieuwe jongere vrijwilligers die het op den duur van ons over kunnen nemen.

Zolang de Furie het uithoudt, hou ik het ook vol om mijn bijdrage als vrijwilliger te leveren.