Veerle Vliegenthart

Mijn naam is Veerle Vliegenthart, ik ben sinds begin 2017 secretaris van Stichting Hollands Glorie. Ik heb, op zes jaar verblijf in het buitenland na, mijn hele leven in Maassluis gewoond. Ik ben getrouwd met Arie en heb een dochter, Gysa.

Mijn werkachtergrond is Voorlichting en Public Relations, een vak dat ik jarenlang met veel plezier heb beoefend bij het Duinwaterbedrijf Zuid-Holland.
Ook heb ik vier jaar de persoonlijke PR gedaan voor een racecoureur die op dat moment van Europese Formule 3000, waar hij kampioen werd, overstapte naar Formule 1 (als testcoureur) en daarna reed in de Champcars in Amerika.

Tegenwoordig bevind ik me in de gelukkige omstandigheid dat ik me uitsluitend bezig kan houden met vrijwilligerswerk in Maassluis.
In de zomer van 2013 werd ik benaderd als projectleider voor het bestuur van de viering van 400 jaar Maassluis. Met vereende krachten en noeste arbeid van ruim 1500 vrijwilligers, hebben wij in het feestjaar 2014 over een periode van zes maanden 53 evenementen geïnitieerd, begeleid en georganiseerd. Een vrijwilligersfunctie die de werkweek van 40 uur vaak overschreed, maar waar ik verschrikkelijk veel plezier aan heb beleefd.
Het zwarte gat na de viering van 400 jaar, kwam echter niet! Er is in Maassluis genoeg te doen en het is moeilijk om iets af te wijzen, als je het gewoon leuk vindt om te doen.
Na een korte periode in het bestuur van Theater Koningshof, werk ik sinds 2015 met veel plezier mee aan het organiseren van de Furieade. Vanuit die hoedanigheid heb ik in 2016 geholpen met het organiseren van activiteiten rond het 100 jarig bestaan van de stoomzeesleepboot Furie. Het prachtige schip waar ik vanaf de eerste keer dat ik mee mocht varen, mijn hart aan heb verpand. Toen de vraag kwam om ook toe te treden tot het bestuur van Stichting Hollands Glorie, heb ik daar geen moment over na hoeven denken, natuurlijk doe ik dat graag!
De basisschooltijd van mijn dochter was ik lid van de Ouderraad, nu ze op de middelbare school zit, ben ik lid van de Medezeggenschapsraad.
Samen met een vriendin heb ik een wereldwijd unieke ‘dames dag’ voor Ferrariclub Nederland bedacht en georganiseerd; met ’s morgens rijtraining op een circuit gevolgd door twee mooie routes. Dames moesten achter het stuur van de bolides, de heren mochten dit keer navigeren.

Vrijwilligerswerk, voor welke sympathieke instelling dan ook, is echter niet vrijblijvend. Er gaat een heleboel tijd en energie in zitten. Aangezien de vergaderingen doorgaans ’s avonds worden gepland, legt het soms ook wel een zware druk op het gezinsleven; of er zijn mensen over de vloer, of ik ben weg voor de zoveelste vergadering. Met volledige support van mijn gezin, kan ik echter de dingen doen die ik leuk vind. En dat mag ook weleens openlijk worden gezegd.