All Posts By

Eric Peute

Column Furie, juli 2019

By | News

Tweemaandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Mobiel erfgoed

Op 12 juni was ik te gast tijdens een bijeenkomst van het Platform Mobiel Erfgoed, georganiseerd door de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed te Amersfoort. Het ging dit keer over geld en het financieren van grote projecten, waarbij altijd veel vrijwilligers met passie en doorzettingsvermogen worden ingezet. Als relatieve nieuwkomer in deze wereld en altijd op zoek naar financiële middelen om de Furie in topconditie te houden, was ik blij met de adviezen, concrete voorstellen en informatie gegeven door onder andere het Prins Bernhard Cultuurfonds en het Mondriaanfonds. Vanuit het ministerie en diverse geledingen is een enorme organisatie dagelijks bezig met het in standhouden van alle waardevolle erfgoed. Ik was echt énorm onder de indruk. Maar ik was (helaas) niet alleen en wist me in ‘goed’ gezelschap van een grote groep stichtingen héél veel mobiel erfgoed, waaronder de buurtspoorweg Haaksbergen, de Zuiderzeebotter MK63 en the First National Rolls Royce and Bentley Museum (een flamboyante ondernemer die Rolls Royces en Bentley’s spaart), in Arnhem. Met allemaal hetzelfde doel. Geld!

Maar gelukkig weten wij ons ook in uitstekend gezelschap van een trouwe schare Vrienden van de Furie. Donateurs, sponsors en fondsen, die al vele jaren een heel belangrijke bijdrage leveren aan de instandhouding van onze Furie. Natuurlijk laten we het grote geld niet onberoerd, maar koesteren met veel plezier de hechte band met onze Vrienden.

Er staan weer twee grote projecten op stapel: de schotse ketel krijgt een uitgebreide inspectie en het staalwerk onderdeks is toe aan een omvangrijke restauratie en renovatie. We hopen van harte dat we met de Vrienden van de Furie voor deze projecten een degelijke financiering geregeld krijgen.

Oh, u bent nog geen Vriend van de Furie? Grijp nu uw kans en laat wat van u horen op info@furie.nl. Alvast bedankt!

Ton Raemakers, Stichting Hollands Glorie

By | Nieuws

Furievirus

Als vijftienjarige zag ik mijn broer iedere zaterdag zwart thuiskomen van het klussen op de Furie. Tijdens de voorbereidingen voor een tocht naar de Vesting Dagen ging ik aan boord kijken. Het Furievirus sloeg over en ik kon mee naar Hellevoetsluis, als ik ook vrijwilliger zou worden. Een verdubbeling van de vuile was voor moeders. Er is geen remedie tegen dit virus, gelukkig. Zoals de rode W in de pijp, loopt de Furie als een rode draad door mijn leven. Ik ging naar de Zeevaartschool voor de opleiding tot stuurman, trouwde nog voor het examen en werd even snel vader. Dan begint het echte leven pas, je gaat varen en maakt soms rare carrièrekeuzes. Ik kwam aan wal en belandde in de tuinbouw. Maar wel elke zaterdag naar de Furie.
Uiteindelijk ging ik toch weer varen, in de sleepvaart bij Rederij Waterweg en ben door de rangen opgeklommen tot kapitein in de offshore. Vrije tijd werd veel aan boord van de Furie doorgebracht. Gaandeweg ben ik toch weer aan de wal verdaagd in een operationele functie in West Afrika. Na bij diverse offshore bedrijven gewerkt te hebben, ben ik als Operations Manager bij Smit Lamnalco weer in de sleepvaart beland. Hoewel de vrije tijd een stuk minder is, ga ik nog bij elke gelegenheid naar boord. Om te klussen, voor de gezelligheid en de saamhorigheid die ongekend is. Waar mogelijk plan ik verlof rond een vaartocht. Dit zijn de krenten in de pap. Na meer dan dertig jaar met nog evenveel enthousiasme als in het begin.
De een noemt het een uit de hand gelopen hobby, de ander zegt dat het op werken lijkt. Hoe dan ook, de Furie en het varen zit in het bloed en dat krijg je er met geen paardenkrachten uit.

Eric Peute
1ste Stuurman

Column FURIE, maart 2019

By | News

Tweemaandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Furie-baby

Ik was al heel lang betrokken bij de Furie, voordat ik ook daadwerkelijk aan de slag ging als vrijwilliger. Mijn vader was in mijn tienertijd al vrijwilliger en ik ging graag met hem mee aan boord. Ik had zelf bedacht dat ze op de Furie niet zaten te wachten op een 16 jarige (totaal ongegrond, bleek achteraf). Ik bleef echter zeer geïnteresseerd in de Furie, dus toen ik 23 jaar was heb ik me ook als vrijwilliger aangemeld en ben dat nu al meer dan 20 jaar met heel veel plezier. Nagenoeg iedere zaterdag ben ik aan boord te vinden, om te klussen, te lachen en voor de gezelligheid met de andere vrijwilligers. Ik heb al heel wat voetstappen daar liggen en de Furie heeft mij in de afgelopen jaren heel wat vrije tijd gekost. En met veel plezier, want ik heb er ook heel veel voor terug gekregen! Mijn vriendin Norma heb ik namelijk ook aan boord leren kennen. Toen onze relatie nog pril was, dachten we dat niemand het had gemerkt dat wij met elkaar omgingen. Dat bleek ijdele hoop, de hele bemanning zag het allang aankomen en wachtte rustig af tot wij onze relatie wereldkundig zouden maken. Ze zaten dan ook op de eerste rang, want de Furie is niet zo groot.Vorig jaar was het feest aan boord en werd er eindelijk na tweeëntwintig jaar weer eens een kleine toekomstige vrijwilliger geboren; mijn dochter Cassandra. Zo klein als dat ze is, ze komt regelmatig langs aan boord om naar papa te kijken.En daar houdt de verweving met de Furie in mijn persoonlijke leven nog steeds niet op. In december 2019 treden Norma en ik in het huwelijk… U raadt het al: jawel, de trouwplechtigheid wordt gehouden op de Furie!Nico Sanders3e machinist Furie

Bemanning Furie, dijk van een team

By | News

Afgelopen zaterdag heeft de Furie haar verlate nieuwjaarsreceptie gevierd. Tijdens de receptie stond de voorzitter van Stichting Hollands Glorie, Ton Raemakers, uitgebreid stil bij de noeste arbeid die de bemanning de afgelopen jaren op de Furie heeft verzet.

“Er was duidelijk behoefte aan meer erkenning van onze geweldige ploeg vrijwilligers. Onduidelijk was hoe er werd omgegaan met al die harde werkers, die jaar in jaar uit actief zijn aan boord. Met ingang van nu worden daarom al diegenen die al minstens vijftien jaar als vrijwilliger aan boord actief zijn, in het zonnetje gezet. En schrik niet. Alles bij elkaar opgeteld komen we bij deze ploeg op totaal 380 jaar Furie-ervaring! En dat is iets waar ik wel even stil van werd…”aldus Raemakers in zijn speech.

De heren ontvingen een gegraveerde bierpul als blijk van waardering voor hun enthousiasme en inzet ten behoeve van de Furie.
“Krijn, Aad, Eric, Nico, André, Tinus, Henk, Jan, Arie, Jan, Frans, Loek, Leo en Willem vormen samen met de nieuwkomers, al vele jaren het kloppend hart van de Furie. Dit is wel echt iets om trots op te zijn. En het is niet alleen hard werken, maar ook gezellige lunches, evenementen, een biertje op zijn tijd, hechte vriendschappen, sterke verhalen en af en toe lekker zeuren over elkaar. Maar pas op: hier staat een dijk van een team dat ook bij een stevige tegenwind zijn mannetje staat.”

Voor komend jaar staan er drie grote projecten op stapel, naast de vaartochten, evenementen (waaronder de 40e Furieade) en regulier onderhoudswerk. Het opknappen van de hutten en onderdeks staalwerk zal veel aandacht vergen. Ook het nagelonderzoek van de ketel gaat nog flink wat werk opleveren. De bemanning is er klaar voor, zodat de Furie weer vele jaren vooruit kan.

Column FURIE, januari 2019

By | Nieuws


Tweemaandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Furie terugblik op 2018

Aan het eind van een wederom mooi Furie-jaar, is het tijd om even terug te blikken wat er allemaal is gebeurd. En dat is eigenlijk heel veel, de bemanning heeft het best druk gehad met de oude dame.

In maart lag de Furie bij scheepswerf De Haas Rotterdam voor regulier onderhoud en de vijfjaarlijkse inspectie voor de verlenging van het Certificaat van Onderzoek en Passagiersvaart, waar ze met vlag en wimpel doorheen rolde. We hadden niet anders verwacht, maar het blijft toch altijd een beetje spannend met een honderdtweejarig schip.

We hebben vaartochten gemaakt met diverse instanties, sponsoren en Vrienden van de Furie aan boord en evenementen in de regio bezocht, waaronder Dordt in Stoom, Stoom op Scheveningen en Vestingdagen Hellevoetsluis. Door de in Hellevoetsluis opgelopen roerschade moest de Furie wederom de helling op bij scheepswerf De Haas Maassluis.
Een aantal weken noeste arbeid volgden, waarin met man en macht is gewerkt om de Furie voor de Furieade weer vaarklaar te krijgen. Een FURIEade zonder Furie is immers ondenkbaar… Het hing erom, maar op de vrijdag van de Furieade kon de Furie ’s middags een proefvaart maken. Alles bleek gelukkig in orde en de Furie kon feestelijk binnenvaren.

Intussen is de bemanning weer druk met het reguliere winteronderhoud. Daarnaast is nu ook een begin gemaakt met de renovatie van de hutten op het bovendek. Het wordt nog even aanpoten, maar met zoveel hardwerkende vrijwilligers aan boord gaat het lukken om de Furie tip top in orde klaar te krijgen voor het vaarseizoen in 2019.

Ik wil het jaar afsluiten met een dikke pluim en grote dank voor de bemanning van de Furie! Dankzij hun onvermoeibare inzet vormt de Furie al veertig jaar een prachtig decor aan de Stadhuiskade in Maassluis.

Veerle Vliegenthart
Secretaris Stichting Hollands Glorie

Column FURIE, november 2018

By | Nieuws

Maandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Furie-huwelijk

Ik ben Koen uit Papendrecht. Hoe komt een Papendrechter nou op de Furie terecht?
Op de zeevaartschool in Rotterdam, waar ik de opleiding HBO Maritiem Officier volgde, leerde ik Marnix Vlielander kennen en hij vroeg of ik een keer mee wilde varen op de Furie. Dat wilde ik wel. Aan het eind van de dag werd mij gevraagd of ik dan op zaterdag wilde helpen klussen aan boord. Daar heb ik dus ja op gezegd en dat heb ik geweten. Want zonder dat ze het je van te voren vertellen, ga je een huwelijk met haar aan, de Furie. Nu ben ik, als ik niet op zee zit, elke woensdag en zaterdag aan boord te vinden.

Aan boord van de Furie doe ik van alles. Van bikken en schilderen en het opstoken van de ketel tot het naar beneden halen van de gemiddelde leeftijd van de vrijwilligers. Ik zeg expres opstoken, want als we maar een meter gaan varen, sta ik aan dek met mijn neus in de wind. Ik ben en blijf toch een stuurman.

Want deze “hobby” is natuurlijk een mooie afwisseling met mijn werk als tweede stuurman op chemicaliëntankers bij John T. Essberger in Hamburg. Maar dat geeft mij natuurlijk wel de mogelijkheid om met bloed, veel zweet en tranen de Furie varende te houden. Daar doe je het uiteindelijk voor.

Persoonlijk vind ik de intocht op vrijdagavond tijdens de Furieade het mooiste moment. De kades van de binnenhaven gevuld met mensen, allemaal wachtend op de Furie. Dit geeft mij altijd een bijzonder gevoel.

Wij, de Furie, zijn altijd op zoek naar (jonge) vrijwilligers. Dus voel je je geroepen en wil je een steentje bijdragen aan het behoud van de Furie, kom dan gerust op een woensdag of zaterdag een keer langs!

Koen Stroomberg

Column FURIE, september 2018

By | Nieuws

Maandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Varen en foto’s
Als kleinzoon van een schipper van een loodsboot en zoon van een marineofficier zou het logisch geweest zijn om het vak van zeeman te kiezen. Helaas was dit door een aangeboren oogafwijking onmogelijk. Geadviseerd werd wel voor een technische opleiding te kiezen. In de schoolvakanties van de MTS voer ik als tweede machinist bij de Maassluise rederij Yacht Holidays, die tweeweekse cruises maakte van Schiedam naar Basel. Na mijn eindexamen MTS kwam ik voor mijn praktisch jaar bij Wilton-Fijenoord in Schiedam terecht bij de afdeling Fabricagetechniek en Research en kwam ik ook op veel op schepen. Proefvaren met tankers van Onassis en het verrichten van metingen bij het proefschieten op de Noordzee met onze marineschepen. Na het praktisch jaar werd mij gevraagd te blijven en de avond-HTS te gaan volgen. Helaas werd het na vier jaar onrustig op de werf en toen de naam gewijzigd werd in Bronswerk-Feijenoord besloot ik toch maar een andere baan te zoeken. Bij Ferro Holland heb ik ook meer dan dertig jaar als een zeeman geleefd. Erg veel op reis geweest in Europa, het Midden-Oosten en Midden- en Zuid-Amerika.
Na mijn pensionering werd ik door de toenmalige secretaris Leo Vermaas gevraagd mij in te zetten als vrijwilliger bij de Stichting Hollands Glorie. Daar mijn vader vanaf de oprichting van de stichting betrokken geweest is bij de aankoop van het schip, dacht ik ‘dat zou die ouwe best leuk gevonden hebben’. Bij de Stichting hou ik mij bezig met het coördineren van vaartochten die wij zes à zeven keer per jaar houden. De gemaakte afspraken moeten bevestigd en besproken worden met de bemanning van de Furie. Vanaf mijn jeugd was ik al bezig met fotografie. Nu kan ik mijn hart ook ophalen met het maken van foto’s voor ons zeer uitgebreide fotoarchief.
Jan Steehouwer

Furie sponsorvaart 2018

By | News

Op de zonovergoten zondagmiddag hebben sponsoren van de Furie genoten van een prachtige vaartocht naar Rotterdam. Uiteraard met de Furie. De drukbezochte tocht was ook dit jaar weer een succes.

“Wij zijn heel blij dat we ons mogen verheugen op zoveel medewerking van bedrijven om de Furie in de vaart te houden of te onderhouden en restaureren,” aldus voorzitter Ton Raemakers. “De betrokkenheid bij de Furie is gelukkig heel groot. Om hiervoor onze dank te tonen, organiseren we eenmaal per jaar een vaartocht voor sponsoren. Maar ook onze donateurs komen dit jaar nog aan bod. Ook voor de Vrienden van de Furie wordt in het najaar een speciale vaartocht georganiseerd.”

Vriend van de Furie wordt u al vanaf €25 per jaar. Kijk voor meer informatie op onze website, www.furie.nl, of kom gezellig langs aan boord.

Column Furie, juli 2018

By | Erepenning der Gemeente

<

(Op)stoker

Toen ik naar Maassluis verhuisde, kwam ik als vrijwilliger bij de Furie terecht. Na een uitgebreide kennismaking met het schip en haar mogelijkheden, ben ik benedendeks als stoker aan de slag gegaan. Een nieuwe passie was geboren.
Voordat we kunnen varen, ben ik al vijf dagen bezig om de 15.000 liter water op te stoken. Als stoker houd ik het schip in beweging en ben continue bij de ketel in de weer, samen met nog twee stokers. Aangezien het beneden tijdens het varen erg warm wordt, is het prettig om elkaar te kunnen afwisselen zodat je even op dek kunt afkoelen. Als stoker op een stoomzeesleepboot is er eigenlijk niets leuker dan met enorme zwarte roetwolken uit de schoorsteen te varen. Helaas voor mij mag dat echter niet. Natuurlijk halen we ook weleens rotgeintjes uit met elkaar. De vorige ‘Ouwe’ (kapitein) stond naast me met witte sokken in sandalen, toen ik ‘per abuis’ de kraan voor gasolie dichtdraaide. Die witte sokken waren plotseling roetzwart en ik heb hem daarna niet heel vaak meer benedendeks gezien.
De goede onderlinge sfeer is al meer dan zestien jaar een reden om mijn bijdrage te leveren aan het voortbestaan van de Furie. De functie van stoker is fysiek zwaar met mijn zesenzeventig jaar. Hopelijk kan ik het zeker nog tot Sail 2020 blijven doen.

Als bemanningslid van de Furie kan ik terugkijken op prachtige vaartochten. Natuurlijk is de jaarlijkse assistentie van Sinterklaas een waar hoogtepunt, maar ook de gezelligheid tijdens de Furieade (samen met mijn AVW-vriendinnen).
Ook als we aan de Stadhuiskade liggen, ben ik druk in de weer met de Furie. Ik verzorg de rondleidingen op ons prachtige schip en ontvang jaarlijks ruim twaalfhonderd gasten aan boord. Mag ik u ook binnenkort begroeten op de Furie?

Arie Uiterdijk
Stoker/gids Furie

Column Furie, mei 2018

By | Nieuws

Maandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Ik ben al veertig jaar vrijwilliger op de stoomzeesleepboot Furie, als kapitein en als bestuurslid nautische zaken in Stichting Hollands Glorie. Voordat ik kapitein werd, voeren wij begin jaren tachtig met oudgedienden van Smit Internationale zeesleepdienst die woonachtig waren in Maassluis. Dirk Strijbos, Jan Broek en Jan Bruins waren mannen die met de Furie in de Rotterdamse haven rondvoeren, niet om te slepen, maar als toeristische attractie.

Omdat ik toen in dienst was bij Smit haven sleepdiensten en voor mijn schippersopleiding de kennis en ervaring van het havengebied moest opdoen, werd door de kapiteins en machinisten in de Rotterdamse haven de nodige kennis overgedragen. Wanneer wij met de Furie rondvaarten in de Rotterdamse haven hadden, kwam het voor dat de gepensioneerde kapiteins op de Furie de kennis van de binnenvaart-regelementen niet of nauwelijks bezaten. Men had vroeger toch een loods aan boord. Hierbij fungeerde ik dan als aanvulling bij hun vaartochten in de Rotterdamse havens.

Op een dag kwamen wij met de Furie terug van een rondvaart door de Rotterdamse havens en voeren wij, met Dirk Strijbos als kapitein, voor strooms de haven van Maassluis in. Op de kop van de haven lag een coaster waarvan de bemanning een stellingplank buitenboord had opgehangen om de buitenzijde te verven.
De Furie kwam de haven binnengevaren met een nogal sportieve snelheid en Dirk Strijbos vergat dat hij voor strooms de haven binnenvoer en daarbij behoorlijk dicht langs de afgemeerde coaster terechtkwam.
De Furie voer zo dicht langs de afgemeerde coaster, dat ze de stellingplank eraf voer. De plank viel in het water, maar de coaster zelf werd niet geraakt. Op de opmerking van mij: “kapitein, je hebt de stellingplank eraf gevaren,” zei Dirk Strijbos, “Dan moeten ze die rommel maar niet buitenboord laten hangen als ik voorbij kom!” Hilariteit alom.

Frans Verbrugge
Kapitein Furie