All Posts By

Eric Peute

Column Furie, mei 2021

By | Nieuws

Onderhoud op de Furie gaat door
Om haar (de Furie) in perfecte staat te houden, moet er onderhoud worden gepleegd. Dit kan niet zonder onze vrijwilligers die dit werk uitvoeren. Ook in tijden van Corona gaat het onderhoud gewoon door, maar wel op een andere manier. Zo proberen we op verschillende dagen in de week de groep vrijwilligers te verspreiden zodat niet iedereen op dezelfde dag komt. Als er geen onderhoud gepleegd zou worden, gaat het schip heel snel van je af. Dit kan je vergelijken met regelmatig je auto wassen en je deuren en kozijnen thuis schilderen, dit moet bijgehouden worden. Dit wordt ook wel in de scheepvaart ‘preventief onderhoud’ genoemd, want dit voorkomt dat je uiteindelijk ’achterstallig onderhoud’ krijgt waar geen van de vrijwilligers en/of het schip op zitten te wachten.

Nu het weer langzaam beter aan het worden is, wordt er hard gewerkt aan dek. Zo zijn de machinekamerkap en de binnenkant van de verschansing voorzien van een nieuwe verflaag. Maar het oog wil ook wat en daarom is er een begin gemaakt aan het schilderen aan de buitenzijde van het schip. Met elke kwaststreek en roller met verf zie je haar opknappen. Met heel veel complimenten van mensen die langslopen en uiteindelijk doen we het daarvoor.

Maar ook ijzer is op een gegeven moment op na ruim 100 jaar. Daarom wordt binnenkort begonnen met het vervangen van het ijzerwerk van de machinekameringang en ingangsluiken. Het achterdek wordt hier en daar vervangen en er worden nieuwe stukken in de verschansing gezet, dit in samenwerking met scheepswerf De Haas Maassluis.

Wil jij net als onze vrijwilligers een schip met een rijke historie varende houden? Meld je dan aan als vrijwilliger, je bent van harte welkom.
Kijk voor meer informatie op: www.furie.nl

Marnix Vlielander
De jongste vrijwilliger aan boord

Column Furie, maart 2021

By | Nieuws

De eerste Furieade

Mijn Furieverhaal begint in mei 1980. Net gestopt op de grote vaart slenterde ik tijdens de Rotterdamse Havendagen over de Parkkade, waar mijn oog op een sleepboot viel met rook uit de schoorsteen. Mijn aandacht was getrokken en ik ben aan boord gestapt om het schip eens te bekijken.
De Furie was nog volop in de herstelfase, maar ik zag er een prachtige machinekamer en ketelruim.
Ik raakte met een aantal mensen in gesprek en begreep dat ze op zoek waren naar vrijwilligers voor de reparatie en het weer in bedrijfstellen. Na overleg met het thuisfront stapte ik de zaterdag daarop in Maassluis aan boord als nieuwe vrijwilliger en doe dit nu dus al ruim veertig jaar.

Er was al erg veel gedaan, maar er lag nog zat werk. Mijn eerste klus was de manoeuvreerafsluiter reviseren. Al werkend en pratend in de weken daarna belandde ik binnen korte tijd in het bestuur van de stichting. Het klikte allemaal goed aan boord en ik had het er gelijk naar mijn zin.
We pakten een paar grote klussen aan en een daarvan was het hele schip voorzien van nieuwe kabels die we gesponsord hadden gekregen.

Na veel werk en goedkeuring van de ketel werd in september 1980 een proefvaart gemaakt en op wat ‘kleine’ dingen na is dat goed verlopen.
Ook werd er toen nagedacht over een feestje rondom het weer in de vaart te nemen van de Furie.
De officiële ingebruikname werd georganiseerd op 4 oktober die wij de FURIEADE noemden, waarbij de eigen vlag in de mast werd gehesen door acteur Hugo Metsers.
We zijn er trots op dat dit is uitgegroeid tot het jaarlijkse evenement in Maassluis zoals het nu is.
We hopen dat het weer snel door kan gaan na deze coronaperiode.

Willem de Gee

Nieuw logo stoomzeesleepboot Furie

By | Nieuws


 

Herkenbaarheid is de kern van een goed logo, zodat je in een oogopslag ziet welk beeldmerk bij welke instantie hoort. Met trots presenteert de Furie haar nieuwe logo dat is ontwikkeld door Victor Kappelhof van Bureau Zeker.

Het was best even puzzelen in welke vorm je een 105 jaar oud schip toch op een gelikte manier kunt
neerzetten, zonder dat het te modern wordt. Dat past natuurlijk niet bij een historisch schip. De
grote vraag die we ons hebben gesteld is: wat maakt de Furie nou uniek? Het eerste antwoord was
uiteraard ‘stoom’. De Furie is immers de laatste nog varende stoomzeesleepboot van Nederland.
Over uniek gesproken! Echter een logo met een kringeltje stoom wordt snel als kinderlijk ervaren,
dus dat bleek geen goed idee.

Hollands Glorie, W(andelaar)
De Furie dankt haar nationale bekendheid aan de televisieserie Hollands Glorie, naar een boek van
Jan de Hartog, waarin zij in de jaren ’70 de hoofdrol had. De rode W prijkt nog steeds op de
schoorsteen, dit is dus geen origineel onderdeel van het schip, maar aangebracht voor de opnames
van de serie. De rode W staat voor Wandelaar, de hoofdpersoon uit het boek. Toen stichting
Hollands Glorie na de opnames het schip van de sloop heeft gered, is de W altijd blijven staan en
vormt dus ook een zeer herkenbaar onderdeel van de Furie.
Vandaar dat de basis van dit nieuwe logo de rode W is geworden.
Kappelhof over zijn creatie: ‘We zochten een vorm die past bij de sfeer en de respectabele leeftijd
van het schip. Uiteindelijk zijn we op een eenvoudige vorm uitgekomen, waarbij kleur, vorm en
lettertype zijn ontleend aan de Furie. Ik hoop dat de bemanning dit logo met trots zal voeren.’

Aan de slag
Dit mooie nieuwe logo wordt op alle uitingen van de Furie doorgevoerd. Zo komt er onder andere
nieuw briefpapier, wordt de website aangepast en krijgt de bemanning nieuwe bedrijfskleding. Op
het schip zelf verandert er niets, de rode W spreekt immers voor zich en krijgt vanzelf een historisch
tintje met een mooi verhaal erachter.
Ondanks dat de Furie al een jaar niet heeft gevaren, zit de bemanning niet stil, zo wordt regulier
onderhoud natuurlijk volgens schema uitgevoerd en beginnen binnenkort de grote
staalwerkzaamheden. Een hele uitdaging om deze werkzaamheden corona-proof uit te voeren, maar
er wordt met liefde voor deze oude dame gezorgd zodat dit unieke schip ook voor de volgende
generaties behouden blijft!

Column Furie, januari 2021

By | Nieuws

Een normaal 2021

Zo, 2020 zit er weer op en zal ongetwijfeld in de boeken verdwijnen als een jaar vol met
teleurstellingen, tegenslagen, persoonlijk leed, volop beperkende maatregelen en veel zakelijke
ellende.
Of was het toch niet allemaal negatief?
Want ‘dankzij’ het bizarre Coronajaar en de lege agenda, zonder evenementen en vaartochten,
hebben we aan boord van de Furie een flinke berg werk kunnen verzetten. We hebben vele maanden
onze vaste ligplaats mogen verlaten voor een plekje bij Scheepswerf De Haas. Veel grootonderhoud
en het veertigjarig onderzoek van de klinknagelgaten van de stoomketel waren omvangrijke
projecten, die we nu ‘dankzij’ in alle rust konden uitvoeren. En met een geweldig resultaat.
Wat wél begint op te vallen is het gemis aan de normale verbinding tussen bemanning, bestuur en
schip. Gewoon iedere woensdag en zaterdag met een flinke groep klussen, volop genieten van een
lunch en wat drinken na afloop. Want voor veel vrijwilligers is het ook een wekelijks uitje, lekker even
van huis weg, biertje drinken en sterke verhalen delen. En wat te denken van de gezellige
evenementen en vaartochten door het jaar heen. En dat missen we écht.
Schreven we in mei nog “gewoon even volhouden, het komt écht goed” zitten we nu alweer in 2021
en begint dat volhouden toch wel op een flinke uitdaging te lijken.
En als je dan de beelden van bijvoorbeeld de Furieade 2019 bekijkt kun je je nauwelijks voorstellen
dat we dit soort massabijeenkomsten mogelijk in de loop van 2021 alweer kunnen organiseren. Of
wat te denken van een goedgevulde Kuip, met meer dan 50.000 Feyenoord-supporters zingen en
aanmoedigen. Dat lijkt nog heel ver weg.
Maar hoop doet leven en daar houden we ons aan vast. Ik wens u een geweldig, gezond en vooral
normaal 2021 toe.

Ton Raemakers
Voorzitter Stichting Hollands Glorie

Column Furie, november 2020

By | Nieuws

Hallo, mijn naam is Dick. Sinds twee jaar ben ik vrijwilliger op de Furie als hulpstoker onder de bezielende leiding van onze hoofdstoker Arie.
Mijn eerste ervaring met de Furie was de intocht van Sinterklaas eind 2018. Heel bijzonder om dat vanaf het water mee te maken.
Vanaf die tijd hebben Arie en Thijs, tegenwoordig onze kok, mij de techniek van het aansteken en op temperatuur houden van de ketel bijgebracht.
Een zogenaamde vlampijpketel opstoken zonder zwarte rookwolken valt nog niet mee en mocht je dan toch een klein zwart wolkje zien, weet dan dat de rest van de bemanning dat meestal op ludieke wijze aan de stokers meedeelt.
De stokers aan boord van de Furie zorgen ervoor dat de machinist 14 Bar stoomdruk heeft om de stoommachine aan te drijven.
14 Bar lijkt niet veel, maar bijvoorbeeld in een kerncentrale wordt de turbine aangedreven met ongeveer 60 Bar. Met andere woorden, 14 Bar is een serieuze aangelegenheid.
Als de stoomdruk wegvalt, valt de machine stil en kan het schip in een gevaarlijke situatie belanden.
Tot 1957 werd de ketel door middel van kolen gestookt. Tegenwoordig hebben we 37.000 liter olie aan boord om de 2-vuurs schotse ketel op te stoken. Om het schip vaarklaar te maken zijn we een week bezig met de stoomdruk langzaam naar 14 Bar te brengen.

De Furie doet ieder jaar mee aan een groot aantal evenementen, maar COVID-19 gooide nu ‘roet in het eten’ (stokersjargon voor iets verpesten).
Het vrijwilligerswerk bestaat dit jaar dan ook voornamelijk uit bikken, schuren en verven. Het niet varen heeft wel één groot voordeel. De ketel wordt niet zo smerig en hoeft niet te worden schoongemaakt.
Samengevat: een leuke club mensen die ongedwongen samenwerkt om een stuk Nederlands historisch erfgoed in goede conditie te houden.

Dick Eichhorn
Hulpstoker Furie

Column Furie, september 2020

By | Nieuws

De jongste vrijwilliger
Ik ben Marnix komend uit Maassluis. Ik ben begonnen op mijn 15e op de Furie als een stagiair vanuit het voortgezet onderwijs. De bedoeling was om vier woensdagen te komen klussen, maar na een woensdag wist ik het al, ik vond het zo leuk dat ik gelijk maar bleef. Eenmaal aan boord wil je er tenslotte niet meer af waardoor ik alweer elf jaar bij de club zit en dat bevalt me goed.
Na mijn voorgezet onderwijs ben ik de zeevaartschool gaan volgen in Rotterdam en ben ik afgestuurd als Maritiem Officier alle schepen en vaar ik alweer vijf jaar voor de Bock Maritiem uit Alkmaar op kruiplijn coasters als Marof. Naast het varen op zee heb ik niet stil gezeten en heb ik ook mijn binnenvaart papieren gehaald. Met deze papieren ben ik nu in de opleiding terecht gekomen van de ‘kapiteins van de Furie’ om door te leren als kapitein van de Furie.

Je kan me, naast mijn werk, elke woensdag en zaterdag vinden op de Furie om onderhoud te plegen aan het schip. Zoals bikken, schuren, verven en met sleutelwerk ben ik ook in de machinekamer te vinden samen met de heren machinisten.

De laatste maanden liggen we bij scheepswerf De Haas in Maassluis voor groot onderhoud.
De ketel is toe aan haar veertig jarige keuring en dit wordt groot aangepakt door gelijk de ketel te voorzien van nieuwe verf en isolatie. Onder het berghout zijn we begonnen met bikken en borstelen. En daar voorzien we haar weer van een nieuw verfsysteem die ervoor zorgt dat de Furie er nog mooier en strakker uit gaat zien.

De Furie is blijvend op zoek naar (jonge) vrijwilligers.
Wordt jij mijn aflosser als jongste vrijwilliger?
Kom een keer langs op woensdag of zaterdag!

Marnix Vlielander

Klinknagelonderzoek Furie

By | Nieuws

Tegenwoordig worden bij staalconstructies geen klinknagels meer gebruikt, maar toen de Furie in 1916 werd gebouwd was het nog een gangbare techniek om staalverbindingen te maken. Eens in de veertig jaar moet de Furie een verplicht klinknagelonderzoek uitvoeren en daarom ligt het schip nu bij scheepswerf De Haas.

Het klinkt wat abstract, want wat is nou precies de bedoeling van een klinknagelonderzoek?
De ketel van de Furie bevat 15.000 liter water, wat moet worden opgestookt om te kunnen varen. Door de verhitting van het water ontstaat er stoom en wordt er druk opgebouwd, wat uiteindelijk de aandrijving is van een stoomzeesleepboot. Het is dus zeker niet even de sleutel omdraaien om te kunnen varen met de Furie.
Aangezien staal aan slijtage en corrosie onderhevig is, is het van groot belang om te weten of er zich geen lekkages of haarscheurtjes vormen rond de ketel. Voor het behoud van het schip en de veiligheid voor iedereen aan boord is het klinknagelonderzoek dus iedere veertig jaar verplicht.

De blote ketel
De immense ketel ligt onderin het schip en daar kom je niet zomaar bij. Het linker gangpad (whalegang) is er eerst helemaal uitgeslepen, dat ligt nu op het achterdek. Daarna zijn alle appendages en isolatie verwijderd en kon de ketel worden schoongeborsteld. De ketel ligt nu bloot en de klinknagels zijn dus bereikbaar, maar het zijn er veel! Het is dan ook niet de bedoeling dat iedere klinknagel wordt gecontroleerd. Firma Lloyds die de keuring verricht, heeft er op verschillende delen van de ketel zestien aangewezen die eruit moeten worden gehaald voor inspectie op eventuele scheurtjes. Ook worden de klinknagelgaten magnetisch onderzocht op eventuele haarscheurtjes.
En omdat de hele boel toch overhoop ligt, nemen we ook gelijk de tweejaarlijkse her certificering van de appendages maar mee, wat is uitgevoerd door firma Jonker Keteltechniek.

De inspectie is gelukkig goed verlopen, er is in geen enkel geval een afwijking gevonden. Volgens Lloyds heeft de ketel goede baasjes die er zuinig mee omgaan, wat een mooie pluim is voor de bemanning van de Furie.
De volgende stap is dat de nieuwe klinknagels er weer in worden geklonken. Dit levert wat vertraging op, omdat er simpelweg nergens meer klinknagels voorradig zijn. Als de nagels erin zitten zal de ketel nog worden beproefd op 18,2 bar. Daarna kunnen de appendages weer worden opgebouwd, zal de ketel weer worden geïsoleerd en zal de whalegang weer op z’n plek worden gelast.
Het is al met al een omvangrijke klus, die we, vanwege het wegvallen van alle evenementen in 2020 in overleg met scheepswerf De Haas enkele maanden naar voren hebben gehaald. De andere onderhouds- en restauratiewerkzaamheden van het onderdekse staalwerk staan nu gepland voor eind 2020 – begin 2021.

Gulle gevers
Het is niet alleen een zeer omvangrijke operatie waar, in samenwerking met scheepswerf De Haas, heel veel werk in is gaan zitten, dat klinknagelonderzoek, het is ook nog een zeer kostbare gebeurtenis. Het bestuur van de Furie prijst zich daarom ook zeer gelukkig met de financiële bijdragen van alle subsidiegevers, sponsoren en Vrienden van de Furie om dit soort projecten te kunnen realiseren. Het betekent het behoud van Nederlands laatste operationele stoomzeesleepboot voor de volgende generaties. Hoe blij we ook zijn met de noodzakelijke financiële injectie, de ‘gulste gevers’ zijn echter onze eigen vrijwilligers. Zij zijn het die week in week uit hard bikkelen om de Furie in perfecte staat te houden, zodat u er tot in lengte van dagen van kunt genieten.

Onze hartelijke dank gaat uit naar Fonds Schiedam/Vlaardingen e.o., Stichting 75 jaar NBB, Stichting Zeemanshuis, Mondriaan Fonds, De Groot Fonds en Prins Bernhard Cultuurfonds! Dankzij deze subsidiegevers kan de ketel van de Furie in ieder geval weer veertig jaar vooruit.

Column Furie, juli 2020

By | Nieuws

Tweemaandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Een stille Furie zomer

In de zomer van 2009 besloten een vriend en ik om een reisje met de Furie te maken van Terneuzen naar Maassluis. De Furie was daar ter gelegenheid van de Havendagen Terneuzen.
De dag voor vertrek zijn we met de trein en bus naar Terneuzen gereisd en hebben daar een hotel opgezocht. De volgende dag waren wij al vroeg aan boord, maar de Furie kon pas laat vertrekken omdat er een dikke mist kwam opzetten. De Furie heeft geen radar namelijk.

Dat was de eerste kennismaking met de Furie. Een tijdje daarna werd ik benaderd of ik misschien na een inwerkperiode Andre Spanjersberg als kapitein wilde opvolgen. Ik heb veel gevaren, dus dat leek me wel wat. Ik ben in 1961 begonnen op de visserij en heb later als stuurman op de Kleine- en Grote Handelsvaart (Koninklijke Java-China-Paketvaart Lijnen) gevaren en daarna bij het Loodswezen.

Mijn eerste reis met de Furie was in 2010 naar Sail Amsterdam, wat een geweldige gebeurtenis was.
Na afloop hebben we nog drie dagen in IJmuiden gelegen in verband met het slechte weer. En dat hadden we uiteraard niet voorzien! Alle voorraden gingen er doorheen en het schone ondergoed raakte op, dus dat moest in allerijl nog extra worden ingeslagen.

Elke woensdag en zaterdag zijn bemanningsleden bezig met onderhoud en eventuele rondleidingen. In ‘normale tijd’ dan. Als gevolg van de coronacrisis is de Furie helaas al maanden gesloten voor het publiek en zijn alle mooie evenementen dit jaar geannuleerd. We hadden een overvolle agenda; Dordt in Stoom, Havendagen Terneuzen, Sail Amsterdam, Wereldhavendagen en de Furieade, om er een paar te noemen.
Doordat de Furie is gesloten en het toch een stille vaarzomer is, voeren we nu het grootonderhoud uit. Tijd zat daarvoor en dat is best jammer.

Marco Bakker
Kapitein Furie

Groot onderhoud en Corona; Furie blijft tot nader order gesloten voor publiek

By | Nieuws

Foto: Jan Steehouwer

We bevinden ons in een tijd vol onmogelijkheden. Wat drie maanden geleden nog volledig normaal was, is nu opeens een bedreiging. En de gevolgen, die we inmiddels kennen, zijn enorm.

Maar Mark Rutte was duidelijk. Beter voorzichtigheid nu dan spijt achteraf. En dat is ook aan boord van de Furie de richtlijn. We nemen geen enkel risico en zorgen ervoor dat de geldende maatregelen strikt worden nageleefd.

Wat dat helaas betekent: het schip blijft gesloten voor alle activiteiten. Geen bezoekers, die kennisnemen van het leven en werken aan boord van een oude stoomzeesleper, want aan boord is 1,5 meter afstand echt een uitdaging. Het blijft nou eenmaal kruip door/sluip door.

Inmiddels zijn enkele maatregelen teruggeschroefd of afgezwakt. Maar de 1,5 meter samenleving blijft. Aan boord van de Furie starten we de onderhoudswerkzaamheden langzaam weer op, rekening houdend met afstand en hygiene.

En maakten we ons aan het begin van het jaar zorgen over de enorm drukke agenda, waarin een aantal grote evenementen waren opgenomen, we kijken nu naar een lege agenda…

Alle grote evenementen, zoals Sail 2020, Dordt in Stoom, de Rotterdamse Wereldhavendagen en Furieade zijn geannuleerd.

Een lege agenda geeft ons nu echter wel de mogelijkheid om, in samenwerking met Scheepswerf De Haas, de 40-jaarlijkse ketelkeuring en het onderzoek van de klinknagels in de ketel gedurende de zomermaanden uit te voeren. Het kan maar gebeurd zijn, zodat we helemaal klaar zijn voor het volgende vaarseizoen.

Column Furie, mei 2020

By | Nieuws

Tweemaandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

De grote plof

Na mijn werkzame tijd als draglinemachinist wilde ik vrijwilligerswerk gaan doen bij mijn eerste liefde, schepen.
Ik ben begonnen op de Hudson en daarna naar de Furie gegaan. Vier jaar geleden ben ik binnengekomen als leerling-
stoker onder chef-stoker Arie. Ik werd door de bemanning goed opgenomen en heb het hier heel erg naar mijn zin.
De lessen en het leerproces liepen goed en na een poosje mocht ik ook alleen stoken, wat best spannend was de
eerste paar keer! Problemen met het opstoken had ik nog niet meegemaakt, maar voor alles is uiteraard een eerste
keer.
We waren de Furie voor de Sint Nicolaas vaart onder stoom aan brengen hetgeen goed en rustig verliep. De jongens
hadden wel verteld dat het weleens kon ‘ploffen’ beneden, maar ik had geen idee nog waar ze het over hadden en
was daar niet echt op voorbereid. Kortom alles ging goed tot het moment dat wij weg zouden varen. Arie moest
even weg en ik zou alleen stoken.
De machine was opgewarmd en de telegraaf rinkelde voor vertrek; echter, er was een Bar stoom te weinig dus ik
moest wat bijstoken. Aansteekfakkel aan, vlam in de ketel, fakkel uit… eh, juist. Oliekraan dicht en opnieuw
proberen. Ditzelfde gebeurde nog twee keer achter elkaar en toen volgde een enorme dreun met een steekvlam, het
werd flink warm bij mijn benen en kruis.
Toen ik wegliep kwamen de machinisten naar de stookplaat en lagen krom van het lachen om wat ze zagen, ik schijn
er komisch uit te hebben gezien met de brandende fakkel nog in mijn hand.
Het eerste wat door mij heen ging : ‘Daar gaat het Sint Nicolaasfeest’, maar dat viel gelukkig mee. De Furie heeft
gevaren en ik heb de verdere trip gewoon gestookt.

Thijs van der Schuit