Auteur: Eric Peute

Beneden in de hitte (45°)

Ik ben in 2010 als vrijwilliger aan boord gekomen, net na Sail Amsterdam. Op dat moment waren er weinig stokers, en gezien mijn technische achtergrond, kreeg ik een plekje bij het zwarte koor. Na een aantal jaar dit te hebben gedaan en er een paar stokers bijgekomen waren, werd ik ingezet als olieman/laatste machinist, en de laatste tijd vaker als derde.

Ik probeer zo vaak als ik kan aan boord te zijn. Helaas is dat tegenwoordig wat moeilijker geworden door uitbreiding van het bedrijf waar ik voor werk. Maar wanneer je aan boord bent, gaat de rompslomp van het dagelijkse leven even overboord. Helemaal wanneer er een paar dagen achter elkaar gevaren wordt of als we deelnemen aan een evenement.

Je bent tijdens het varen op elkaar aangewezen en het kan best wel aanpoten zijn. Vooral als het buiten een graad of dertig is. Dan is het in de machinekamer nog warmer. Maar wanneer we dan klaar zijn, vast liggen en wat tijd hebben voor wat anders, kunnen we de grootste lol hebben.

Bijvoorbeeld afgelopen Dordt in Stoom; tijdens de tocht ernaartoe tikte de thermometer beneden in de machinekamer met gemak de vijfenveertig graden aan. Niet te doen zo heet, dus om af te koelen besloten we een stukje met de sloep te varen. De sloep werd gestreken, zwemvesten aan en op het juiste moment met z’n drieën tussen de golven door overgestapt.

Terwijl we bezig waren met het starten van de buitenboordmotor kwam de vraag of we even wat stokbrood mee konden nemen voor de barbecue. Zogezegd zo gedaan en wij met de sloep naar de supermarkt. Op de terugweg kwamen we de kaptein tegen met de lunchpakketten, of hij kon opstappen, maar na een perfecte man overboord manoeuvre besloot hij hier toch vanaf te zien.

Paul Bronstring

Tweemaandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Schoenmaker blijf bij je leest

Een tijd geleden werd de Furie opgestookt voor een reis richting de Rotterdamse havens. Het stokersgilde is vijf dagen bezig om onder stoom te komen. Eerst elk uur een kwartiertje de vlam in een van de vuurgangen en langzaam wordt de frequentie opgevoerd zodat de warmte langzaam in het koude ijzer de stoomketel kan trekken. Tussen deze opwarmperiodes wordt er natuurlijk aangenaam verpoosd aan dek.

Tijdens een rustpauze ontstond een discussie tussen de kaptein en chef stoker of stoken nou echt moeilijk was. Het ging over het vak aan dek en op de stookplaat. Zonder stoom kom je nergens en aan de grond lopen is ook niet fijn, daar heb je ons op de brug voor nodig.

Kaptein André zette de aanval in en zou zelf het stoken weleens voordoen. Na twee dagen stoken, was de stoomketel al lekker op temperatuur. Vol goede moed, in zomertenue gekleed met bijpassende witte sokken in sandalen, ging André naar de stookplaat. Na een korte uitleg over het bedienen van de juiste afsluiters en het aansteken van het vuur met een daarvoor bestemde lans, opende André de vuurgang om met de brandende lans het vuur aan te steken in de vuurgang. Dit is dus het kunstje dat ervaring verdient…Met een daverende knal ontbrandde de brandstof in de vuurgang, omdat André ietsje teveel brandstof gaf.

De ontbranding veroorzaakte een hevige terugslag die via de luchtklep onder de brander een weg zocht; met een roetwolkje die over de witte sokken van André heenging. Onmiddellijk werd de brander uitgezet en verschrikt gaf André de lans terug aan Arie die verschrikkelijk moest lachen en te horen kreeg: “hier kom ik nooit meer!“.

Er werd smakelijk gelachen vanwege de contouren van de sandalen die door de roet zichtbaar waren over de witte sokken van Andre.

Dus, schoenmaker blijf bij je leest!

Frans Verbrugge

Tweemaandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG)

Gelukkig Nieuwjaar: De Furie 110 jaar!

We beginnen eerst even met wat geschiedenis: We schrijven 1916 toen bij de werf gebroeders G&H Bodewes te Martenshoek, onder leiding van mijn opa, twee zeeslepers voor eigen rekening werden gebouwd. Een daarvan was de Bodewes 6 die later aan een Zweedse papierfabrikant werd verkocht.

Ten behoeve van de papierfabricage sleepte het schip gedurende ruim een halve eeuw imposante houtvlotten over de Oostzee. In 1969 kwam ze in particuliere handen. Zeven jaar later kocht de AVRO deze sleepboot voor de verfilming van het boek Hollands Glorie van Jan de Hartog. De TV serie werd een daverend succes en de stoomsleper, die nu de naam “Furie” droeg, een begrip. Als u de serie heeft bekeken of het boek hebt gelezen weet u natuurlijk waar die W in de schoorsteen vandaan komt.

Na de opnames werd de sleepboot verkocht aan een sloopwerf, maar de ijlings opgerichte Stichting Hollands Glorie behoedde het schip voor de snijbrander. Sindsdien wordt ze door een grote groep enthousiaste vrijwilligers in de watten gelegd. Het schip, met nog de originele tweevuurs Schotse ketel en de Triple Expansie stoommachine, is zoveel mogelijk in de oorspronkelijke staat teruggebracht en wordt wekelijks met veel zorg onderhouden.

De Furie ziet er ondanks haar gevorderde leeftijd nog steeds geweldig uit, neemt regelmatig deel aan maritieme evenementen en is in de havenkom van Maassluis een belangrijke trekpleister voor bezoekers van de stad. En dat moet zeker gevierd worden.

Hoogtepunt van het feest is natuurlijk de 45e Furieade met als thema “110 jaar Furie”. Het eerste weekend van oktober staat bij Maassluizers vast al geblokt voor dit heerlijke stadsfeest.

Maar daarnaast bent u ook gewoon op woensdag- en zaterdagmiddag van harte welkom aan boord. Het blijft écht de moeite waard.

Stichting Hollands Glorie,
Ton Raemakers