Column Furie, juli 2022

By | Nieuws

Tweemaandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Centenkwestie

In het dagelijks leven werk ik als Financieel directeur bij Delmar-Vryhof, dat verankeringsoplossingen
levert voor de offshore industrie. Als rasechte Maassluizer met een opa en vader, die beiden
betrokken waren bij de Sleepboothaven, ken je uiteraard de Furie. Het mooie boegbeeld van
Maassluis.
Elke week wordt er door de bemanningsleden hard gewerkt om de oude dame in topconditie te
houden. Dat de Furie nog steeds vaart en een graag geziene gast is op evenementen, is het bewijs
dat dit goed lukt. Niet al het onderhoud kan door vrijwilligers worden gedaan, af en toe is er ook
grootonderhoud nodig dat wordt uitbesteed, daar het aan tijd, materiaal en soms ook vakmanschap
ontbreekt bij onszelf.
Dat er naast de bemanning genoeg bij komt kijken om de Furie zo’n zeven weekenden per jaar te
laten varen, spreekt voor zich. Gelukkig weet de bemanning zich gesteund door een vijfkoppig
bestuur dat ervoor zorgt dat alles van PR tot financiën goed op orde is.
Door mijn link met het maritieme en het feit dat ik in een gezellige ploeg zou komen om mee samen
te werken, zei ik enthousiast ’ja’ op de vraag of ik als penningmeester aan boord wilde komen. Leuk
om zo een bijdrage te kunnen leveren aan het instant houden van dit unieke varende monument en
nog plezier te hebben ook! Voor ons ligt gelukkig een vol zomerprogramma, want het blijft natuurlijk
de beste manier om de Furie te beleven als ze onder stoom ligt.
Uiteraard kan ik als penningmeester niet anders dan afsluiten met de constatering dat er veel geld
nodig is, zodat de Furie nog vele jaren haar stoomfluit kan laten horen. Mocht u nu denken, daar
draag ik graag aan bij, wordt dan vriend van de Furie via info@furie.nl of kom eens gezellig langs aan
boord!
Remco Langelaar

Column Furie, mei 2022

By | Nieuws

Elektrische schakelkast
De Furie bestaat al 106 jaar en moet voortdurend onderhouden worden. Als we niet varen, zijn de vrijwilligers bezig met het onderhoud en de revisie van delen van de machine. Ieder jaar worden bepaalde systemen aangepakt en dit jaar is onder andere de elektrische schakelkast in de machinekamer aan de beurt. De elektrische schakelkast is eigenlijk de meterkast van de Furie. We hadden steeds vaker kleine storingen aan de installatie, wat tot gevaarlijke situaties kan leiden.
De Furie was vroeger voor de verlichting volledig afhankelijk van een met stoom aangedreven gelijkstroomgenerator. Als er stoom was, dan was er verlichting aan boord.
In 1978 is de Furie naar Maassluis gekomen en omstreeks die tijd is de installatie aangepast en kregen we ook een walvoeding. Hiermee kunnen, als we niet varen, de waterpomp, de Centrale verwarming en de acculader onder spanning gehouden worden. Maar ook hulpvoedingen voor het elektrisch gereedschap en niet te vergeten een voeding in de kombuis voor het koffiezetapparaat en de ijskast.
De huidige installatie is na veertig jaar wel aan vernieuwing toe. Sommige componenten zijn van vlak na de tweede wereldoorlog, dus al ruim 75 jaar oud. Gelukkig hebben we fabrikanten bereid gevonden nieuwe componenten te leveren wat de kosten aanzienlijk heeft verminderd. We proberen zoveel als mogelijk de oude stijl van de machinekamer te handhaven, maar moeten hier en daar natuurlijk wat concessies doen voor de veiligheid en de moderne eisen.
Niet minder belangrijk is om alle tekeningen up to date te maken voor de volgende generatie. Veel kennis zit in de hoofden van de mannen van het eerste uur, die ondertussen ook op leeftijd beginnen te komen.
De vernieuwde installatie is geschikt gemaakt om een tweede stoomgenerator aan te sluiten. Dat wordt het volgende project. We zijn er maar druk mee…
Dick Eichhorn – Elec.

Column Furie, maart 2022

By | Nieuws

Koning Neptunes aan boord

Wanneer de Furie wordt uitgenodigd om het Sail Amsterdam op te luisteren en het te verfraaien met haar acte de préséance, wordt in principe meestal de route gepland via de Noordzee. En er zijn soms bemanningsleden aan boord die voor het eerst naar zee gaan en daarvoor liggen snode plannen klaar…
Na een zorgvuldige reisvoorbereiding gaat de route bij vertrek uit de haven van Maassluis via de Nieuwe Waterweg naar zee. Na eenmaal de pieren bij Hoek van Holland te hebben gepasseerd en te zijn aangekomen bij de Maas-Oostboei, neemt de Furie een noordelijke koers voor met als eerste bestemming de haven van IJmuiden. Onderweg passeren wij de aanloop van Scheveningen welke wij over stuurboord passeren.
Het weder gedurende deze specifieke reis was van uitzonderlijke kwaliteit met een lichte deining op zee en een zwakke bries over het dek. Al met al een heel plezierige reis tot zover.

Ongeveer iets meer oostelijker dan dwars werd de vuurtoren van Katwijk gepeild en vond koning Neptunes het nodig om de ss Furie met een bezoek te vereren.
Onder toezicht van nagenoeg de gehele equipage werden enkele bemanningsleden die nog nooit geen zoutwater hadden geroken in hun leven, gedoopt en welkom geheten in de wereld van zeevarenden.
Onder veel gejuich en leedvermaak werden de nieuwbakken zeevarenden ingesmeerd met van alles wat er voorhanden was. Denk hierbij vooral aan de grootste viezigheid dat aan boord was: koffiedik, oude olie en diverse smeersels waarvan de afkomst dubieus te noemen is. Nadat hun hoofden hiermee waren ingesmeerd, moesten de nieuwbakken zeelieden hun hoofd in een bad zeewater steken om hun doop compleet te maken.
Na een schoot aan en een stoot op de stoomfluit, verliet Koning Neptunes de Furie en vervolgde de Furie zijn reis naar IJmuiden.

Frans Verbrugge
Kapitein

Column Furie, januari 2022

By | Nieuws

Vrijetijd gevuld!
Op een warme middag lig ik wat te doezelen in m’n tuintje, alleen gestoord door wat bekvechtende mussen. Plotseling klinkt het muziekje van m’n telefoon. Het is de secretaris van de Furie met de vraag of ik een stukje wil schrijven over mijn tijd bij de Furie. Nou… ik ben geen schrijver! Maar voor ik dat kon zeggen, geeft ze me nog de oppepper door te zeggen dat ik er lang op kan broeden, ze wenst me nog een fijne dag en weg is ze. Zo, dag rustig uurtje. De radertjes in m’n hoofd beginnen te werken.

Het begon voor mij toen mijn werkgever besloot om met het bedrijf een andere koers te gaan varen. Hij had mij en veel collega’s daar niet bij nodig, dus werden wij met grootverlof gestuurd met opeens veel vrije tijd. Dagelijks was er een wandeling naar het Hoofd. Tot ik Jan Bruins daar tegenkwam, hij vroeg of ik eens meeging naar de Furie. Daar vertelde hij over het reilen en zeilen aan boord en vroeg hij of ik hem zou willen aflossen als dat eens nodig was, dus zo is het gekomen.

De eerste reis was naar Dordt in Stoom. Veel oude bekenden kom je dan tegen, wat een gezelligheid. Zo hebben we heel wat leuke reisjes gemaakt. Naar Sail Amsterdam en de Vlootdagen in Den Helder gingen we over zee, dan was het aan boord zeer rustig. In Maassluis waren de Furieade en de Sinterklaasintocht, met al die kinderen langs de havenkant, altijd een groot feest. Al was de bemanning altijd blij als de Sint veilig aan wal stapte en dachten: zo, dat zit er weer op.
En zo zit het ook met mijn stukje. Dit was in een notendop mijn Furietijd van 18 jaar, die zijn omgevlogen.

André Spanjersberg
Oud kapitein

Column Furie, november 2021

By | Nieuws

Tweemaandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Kennismaking Furie
Mijn eerste kennismaking met de Furie was via de serie ‘Hollands Glorie’ die wekelijks op televisie werd uitgezonden; de verfilming van het boek van Jan de Hartog. Een mooie serie met Hugo Metsers als Jan Wandelaar op zijn stoomzeesleper Furie.
Dat het schip van Jan Wandelaar het Maassluise paradepaardje zou worden hadden we toen niet kunnen bedenken.
Toen bekend werd dat het schip, na afloop van de serie zou worden gesloopt, stond in Maassluis een groep mensen op, die zich hard maakten om dit te voorkomen. Wat waren we trots toen dit was gelukt. Al waren er ook mensen die zich daarover verwonderden.
Mijn echte kennismaking was bij het kijken naar mijn vader als hij met zijn sleepboot, de Furie assisteerde om de Haven binnen te komen of te verlaten of om haar te verhalen.
Daarna, in het eerste weekend van oktober, was ik als bestuurslid van de Stichting Maassluis Maritiem, menig keer gast aan boord van de Furie.
De feestelijke opening van de Furieade is een feit als het prachtige schip op de vrijdagavond van de Furieade de Haven invaart met alle genodigden aan boord.
Als dan ’s zaterdags om 10.00 uur de Furie het sein geeft dat het evenement geopend is en begint te fluiten samen met alle andere boten, dan is dat wel een kippenvelmomentje.
Nog wat later raakte ik betrokken bij de intocht van Sinterklaas in Maassluis en leerde ik de Furie kennen als het prachtig versierde schip ‘de Spanje’.
Enige tijd geleden werd me gevraagd of ik me wilde aangesluiten bij de grote groep enthousiaste en sympathieke vrijwilligers van de Furie en heb ik onder andere de vaartochten en het cultuureducatie programma op mijn todo lijstje staan.
Ik ben er trots op een vrijwilliger van de mooiste stoomzeesleper van Nederland te zijn.

Henny Wesselius

Column Furie, september 2021

By | Nieuws

Dordse Dagen,

In 2007 verhuisden we van de Walmolen naar de Prinsekade in Maassluis. Op een woensdagmiddag zaten er een aantal mensen op het achterdek van de Furie en stapte ik aan boord; ‘Waar moet ik me aanmelden als ik mee wil doen?’ vroeg ik aan niemand specifiek. ‘Dan moet je binnen zijn’ en er werd naar de deur gewezen. Ik naar binnen, maar werd daar ook doorverwezen tot het me ging dagen dat ik van het kastje naar de muur werd gestuurd. Humor bleek een belangrijk ingrediënt te zijn aan boord.

In 2019 zijn we voor mijn werk verhuisd van Maassluis naar Zwijndrecht en kijk ik erg uit naar mijn derde ‘Dordt op Stoom’ met de Furie in 2022. Op mijn laatste Dort op Stoom, ik schat 2016, kwamen mijn vader en schoonvader met de trein naar Dordrecht om met de Furie mee terug te varen naar Maassluis. Het is de bedoeling dat je een half uur voor vertrek aan boord bent. De kade was zo gezellig dat ze toch nog even van boord stapten terwijl de Furie een paar minuten later ging vertrekken: de boot gemist. Mijn vader belde me, maar de kapitein besloot dat we geen tijd hadden om terug te gaan om de laatste brug niet te missen. Wel konden we wachten achter de brug. Dat was echter een flink stuk lopen cq rennen want er werd flink doorgevaren. Ook zat het weer tegen en begon het flink te regenen. Uiteindelijk hebben ze het gehaald en stapten ze vermoeid en drijfnat aan boord voor de terugreis naar Maassluis.

Vanaf een bankje in Zwijndrecht heb je uitzicht op het traject dat mijn vader en schoonvader hebben gelopen/gerend in de regen.
Met uitzicht op Dordrecht en de brug, moet ik nog vaak aan dat verhaal terugdenken.

Andre Klaassen
Stoker

Staalwerkzaamheden Furie

By | Nieuws

Een ijzeren oude dame die al 105 jaar in het water ligt en al die tijd weer en wind heeft doorstaan, mag op een gegeven moment wel wat slijtageplekjes vertonen. Dat is ook helemaal niet erg, want er zijn nog vaklieden (en gelukkig ook vaklieden in opleiding) te vinden die haar weer in perfecte staat kunnen oplappen.

Deze week ligt de Furie bij scheepswerf De Haas, waar een begin wordt gemaakt met de staalwerkreparaties. De verschansing, plekjes op het dek en de machinekameringang worden vernieuwd en gerestaureerd. Het klinkt allemaal simpel genoeg: een beetje bikken, een stukje slijpen, lassen en klaar. En dat is het in principe ook, maar met slijpen en lassen komen vuurspetters vrij! Als dat dus gebeurt aan boord, staan onze vrijwilligers met argusogen alles te volgen als ‘brandwacht’. De omgeving wordt nauwgezet in de gaten gehouden dat er geen brand ontstaat. De romp van het schip mag dan van staal zijn, binnenin is er veel hout verwerkt en we willen zeker niet dat de machinekamer in rook opgaat. Het is mooi meegenomen dat alle brandblussers aan boord net weer gecertificeerd zijn, al hopen we ze natuurlijk niet nodig te hebben. En op dit project wordt tevens, waar mogelijk, een stagiaire van het STC ingezet.

Het is dus een drukte van belang op de Furie en deze eerste staalwerkzaamheden vorderen gestaag. Als stichting mogen we ons gelukkig prijzen met de subsidies die we voor dit soort grote en dure projecten mogen ontvangen. Alle fondsen hebben zich coulant opgesteld, toen bleek dat de werkzaamheden later zouden worden uitgevoerd dan gepland, door de coronapandemie. Onze hartelijke dank gaat uit naar Fonds Schiedam/Vlaardingen e.o., Stichting 75 jaar NBB, Stichting Zeemanshuis, Mondriaan Fonds, De Groot Fonds en Prins Bernhard Cultuurfonds, voor hun bijdrage aan dit project!
Met dit renovatieproject kan dit staalwerk van de Furie weer vele decennia mee en wordt voorkomen dat we op termijn allerlei noodmaatregelen moeten treffen om de veiligheid aan boord te waarborgen.

Column Furie, juli 2021

By | Nieuws

Nieuwe aanwas

Mijn naam is Sjaak de Vries en ik ben sinds kort vrijwilliger op de Furie. Ik ben ook lid van Atletiek Vereniging Waterweg en tegen een loopmaatje, die al als vrijwilliger op de Furie werkt, had ik wel eens geroepen dat het mij wel leuk leek om ook daar vrijwilliger te zijn. Het is tenslotte een uniek schip en ik hou van het water en de zee. Ik werd recent door dat loopmaatje aangesproken en hij vertelde dat er plaats was voor een vrijwilliger, die dan de taak van kok op zich zou moeten nemen. Nou vind ik koken op zich wel leuk moet u weten, maar de kok uithangen op de Furie is toch wat anders. Ik moest er maar eens over nadenken.
Als donateur was ik al eerder met de Furie mee geweest en ik kende wel wat vrijwilligers van gezicht maar… tja. Op mijn verzoek was er een gesprek met wat bestuursleden, omdat ik wilde weten wat er precies van mij wordt verwacht als mogelijk toekomstig culinair specialist aan boord. Ik ben recent met pensioen gegaan en ik heb in het geheel geen achtergrond als kok en ook niet als zeeman. Tijdens dat gesprek werd mij door die bestuursleden en door de aanwezige vrijwilligers op de boot verzekerd dat men elkaar altijd helpt waar nodig en dat deze gewoonte de kok ook ten deel zal vallen. Dat edelmoedige gebaar trok mij over de streep en sindsdien ben ik dus de nieuwe kok op de Furie. Moet nog even wennen aan wat scheepstermen, maar dat komt goed. Ik voel mij wel thuis in het kombuis. Ik heb tot nu toe nog niemand het eten in de afvalbak zien gooien, dus er is hoop. Het is wellicht het begin voor mij van een nieuwe ‘carrière’.
Sjaak de Vries

Column Furie, mei 2021

By | Nieuws

Onderhoud op de Furie gaat door
Om haar (de Furie) in perfecte staat te houden, moet er onderhoud worden gepleegd. Dit kan niet zonder onze vrijwilligers die dit werk uitvoeren. Ook in tijden van Corona gaat het onderhoud gewoon door, maar wel op een andere manier. Zo proberen we op verschillende dagen in de week de groep vrijwilligers te verspreiden zodat niet iedereen op dezelfde dag komt. Als er geen onderhoud gepleegd zou worden, gaat het schip heel snel van je af. Dit kan je vergelijken met regelmatig je auto wassen en je deuren en kozijnen thuis schilderen, dit moet bijgehouden worden. Dit wordt ook wel in de scheepvaart ‘preventief onderhoud’ genoemd, want dit voorkomt dat je uiteindelijk ’achterstallig onderhoud’ krijgt waar geen van de vrijwilligers en/of het schip op zitten te wachten.

Nu het weer langzaam beter aan het worden is, wordt er hard gewerkt aan dek. Zo zijn de machinekamerkap en de binnenkant van de verschansing voorzien van een nieuwe verflaag. Maar het oog wil ook wat en daarom is er een begin gemaakt aan het schilderen aan de buitenzijde van het schip. Met elke kwaststreek en roller met verf zie je haar opknappen. Met heel veel complimenten van mensen die langslopen en uiteindelijk doen we het daarvoor.

Maar ook ijzer is op een gegeven moment op na ruim 100 jaar. Daarom wordt binnenkort begonnen met het vervangen van het ijzerwerk van de machinekameringang en ingangsluiken. Het achterdek wordt hier en daar vervangen en er worden nieuwe stukken in de verschansing gezet, dit in samenwerking met scheepswerf De Haas Maassluis.

Wil jij net als onze vrijwilligers een schip met een rijke historie varende houden? Meld je dan aan als vrijwilliger, je bent van harte welkom.
Kijk voor meer informatie op: www.furie.nl

Marnix Vlielander
De jongste vrijwilliger aan boord

Column Furie, maart 2021

By | Nieuws

De eerste Furieade

Mijn Furieverhaal begint in mei 1980. Net gestopt op de grote vaart slenterde ik tijdens de Rotterdamse Havendagen over de Parkkade, waar mijn oog op een sleepboot viel met rook uit de schoorsteen. Mijn aandacht was getrokken en ik ben aan boord gestapt om het schip eens te bekijken.
De Furie was nog volop in de herstelfase, maar ik zag er een prachtige machinekamer en ketelruim.
Ik raakte met een aantal mensen in gesprek en begreep dat ze op zoek waren naar vrijwilligers voor de reparatie en het weer in bedrijfstellen. Na overleg met het thuisfront stapte ik de zaterdag daarop in Maassluis aan boord als nieuwe vrijwilliger en doe dit nu dus al ruim veertig jaar.

Er was al erg veel gedaan, maar er lag nog zat werk. Mijn eerste klus was de manoeuvreerafsluiter reviseren. Al werkend en pratend in de weken daarna belandde ik binnen korte tijd in het bestuur van de stichting. Het klikte allemaal goed aan boord en ik had het er gelijk naar mijn zin.
We pakten een paar grote klussen aan en een daarvan was het hele schip voorzien van nieuwe kabels die we gesponsord hadden gekregen.

Na veel werk en goedkeuring van de ketel werd in september 1980 een proefvaart gemaakt en op wat ‘kleine’ dingen na is dat goed verlopen.
Ook werd er toen nagedacht over een feestje rondom het weer in de vaart te nemen van de Furie.
De officiële ingebruikname werd georganiseerd op 4 oktober die wij de FURIEADE noemden, waarbij de eigen vlag in de mast werd gehesen door acteur Hugo Metsers.
We zijn er trots op dat dit is uitgegroeid tot het jaarlijkse evenement in Maassluis zoals het nu is.
We hopen dat het weer snel door kan gaan na deze coronaperiode.

Willem de Gee