Column FURIE, maart 2020

By | Nieuws

Tweemaandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers
peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Mooie jaren bij de Furie

Rond de jaarwisseling van 1977/78 stond er een advertentie in het huis-aan-huis blad De
Schakel, waarin vrijwilligers werden gevraagd om de Furie op te kalefateren en weer
vaarklaar te maken en daar heb ik op gereageerd. Ik werd uitgenodigd voor de eerste
bijeenkomst in de kantine van scheepswerf De Haas voor kennismaking en inventarisatie.
Hier trof ik zo’n tachtig toekomstige collega’s aan en werden wij ingedeeld bij de dekdienst
of machinekamer.
Aangezien ik geen nautische achtergrond had, werd ik bij de dekdienst ingedeeld. Gezien het
enorme aantal vrijwilligers werd er besloten om in ploegen te werken, dus was je één keer in
de veertien dagen welkom. Na de eerste keer ‘knippen en scheren’ hebben een behoorlijk
aantal vrijwilligers al voorgoed het hazenpad gekozen, waarna al gauw iedere zaterdag
gewerkt kon worden.
De officiële ingebruikname van de Furie tijdens de eerste Furieade was één van de vele
hoogtepunten van de afgelopen 42 jaar, waarin ik mij veel kennis heb eigengemaakt en met
veel plezier heb gevaren naar allerlei evenementen. Altijd gepaard met veel humor en niet te
vergeten de onderlinge kameraadschap.
SAIL’85 is voor mijn gezin nog altijd een zeer bijzondere gebeurtenis. Mijn dochter kreeg
verkering met Leo Smoor, toen ook een vrijwilliger aan boord, en via zijn moeder leerde ik
mijn vrouw Teuni kennen. En dat allemaal te midden van duizenden Sail-bezoekers.
De laatste jaren houden Aad van den Boogaart en ik ons bezig met de hutten terug te
brengen in een zoveel mogelijk oorspronkelijke staat. Momenteel zijn we werkzaam in de
walengang waar een drietal hutten en zeven deuren worden vernieuwd. Ik hoop deze toch
wel grote klus samen met mijn maatje nog te kunnen klaren, aangezien de tijd op mijn 82 e
jaar toch wel wat begint te dringen.
Loek Stolk

Column FURIE, januari 2020

By | Nieuws

Tweemaandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Over zee

Onlangs realiseerde ik me dat ik alweer zo’n dik twintig jaar als vrijwilliger verbonden ben aan de Furie. Ik herinner mij de eerste zeereis die ik toendertijd mee mocht maken met de oude dame.
Het was toen de Furie verwaaid lag in de haven van Den Helder na afloop van de Marine dagen. Een groot deel van de bemanning moest om verschillende redenen afmonsteren en huiswaarts keren. Er ontstond hierdoor een tekort aan mensen om de Furie terug te varen naar haar thuishaven.
Ik kreeg de kans om met een kleine ploeg mee te gaan om de oude dame op te halen en voor mij voor het eerst met de Furie overzee te gaan.
Bij aankomst in die haven vroeg de toenmalige kapitein, Jan Bruins, of ik een beetje kon sturen. Er waren geen stuurlui voor deze terugtocht voorhanden.
In mijn bescheidenheid legde ik de nadruk op een beetje, varen was me niet vreemd. Zodoende stond ik het grootste deel van de reis aan het roer.
Eenmaal de pieren van Hoek van Holland gepasseerd bemerkte ik dat ik  ineens geheel alleen aan het roer op de brug stond. De kapitein kwam na enige tijd weer bij me staan en ik sprak hem er op aan, zo van: ‘Wat maak je me nou?’ Zijn antwoord was: ‘Och ik heb gezien dat je het kan’.
Het streelde mijn trots maar ik wist ook dat ik het niet alleen had gedaan.
Om dit schip te varen heb je niet alleen je eigen verantwoording nodig, maar ook een bemanning die je helpt weer de thuishaven te bereiken.
Samen met die groep vrijwilligers neem je de verantwoording dit te doen.
Zodoende heb ik door de loop der jaren, naast het onderhoud aan het schip, al vele mooie vaartochten mee mogen maken.

Henk Stakenburg

Kerstfeest op de Furie

By | Nieuws

De Furie wordt vaak het boegbeeld van Maassluis genoemd. Op haar vaste ligplaats aan de Stadhuiskade, levert deze 103 jarige stoomzeesleepboot een haast feeëriek plaatje op dat heel vaak wordt gebruikt in de promotie van Maassluis. Zo ook in de nationale aankondiging van het Kerstfeest in de Stad, wat op 8 december wordt gevierd in Maassluis. We zijn er trots op.

De viering van Kerstfeest in de Stad heeft dit jaar het thema ‘je bent niet alleen’ meegekregen. Om heel eerlijk te zijn, schrokken wij op de Furie van de cijfers. Alleen is namelijk een begrip dat wij in de Furie-familie niet kennen, want we hebben elkaar en vormen met alle vrijwilligers een heel hecht team. Van jong tot oud en totaal verschillende karakters lopen er aan boord en iedereen staat altijd voor elkaar klaar, onvoorwaardelijk. Het is altijd druk en gezellig aan boord! En dat willen we in het kader van de kerstgedachte graag met u delen.

Je bent niet alleen, je bent welkom!
Vanuit die gedachte willen we op de Furie graag een extra bijdrage leveren aan de feestelijkheden op 8 december, want de Furie is daadwerkelijk meer dan alleen de mooie foto.
Tijdens Kerstfeest in de Stad gaat de Furie van 12 tot 17 uur extra open en bent u van harte welkom aan boord. Die dag is de toegang gratis en wordt u door de bemanning heel hartelijk ontvangen met een hapje en een drankje. Een goed gesprek, mooie ontmoetingen, voor de gezelligheid of gewoon heerlijk genieten van het prachtige schip in kerstdecor? Alles is mogelijk en wij ontvangen u heel graag. U komt toch ook?
Want vergeet niet… op de Furie ben je écht nooit alleen!

Column Furie november 2019

By | Nieuws

Het stalen hart

Via een oud kapitein van Smit (Jan Broek) die in onze straat woonde kwam ik in contact met de Furie. “Ik mot invallen als kapitein op die ouwe boot in de haven, as je zin heb ken je van mij mee ventje,” zei hij. Ik dacht als jonge puber van dertien jaar; ach kwaad kan het niet. Tijdens die vaartocht werd ik gevangen door het stalen glimmende stomende hart van het schip. Het was liefde op het eerste gezicht. Ik ben vanaf die dag vrijwilliger geworden, de machinekamer daar wilde ik blijven.
Ik ben begonnen met stoken van de Schotse ketel en heb dit met vallen en opstaan geleerd. Brandwondjes hier en daar mochten de pret niet drukken. Tijdens een vaarttochtje Sinterklaas lette ik niet op en kreeg een vlam in mijn gezicht. Ben er achteraf niet slechter van geworden, de jeugdpuistjes waren gelijk weg. Was een wijze les voor mij als jongen, en zorgde er wel voor dat je oplet in je leven. Deze les heeft mij ook in mijn werk als procesoperator bij diverse fabrieken altijd geholpen.
Na het stoken onder de knie te hebben mocht ik verder en kwam bij het hart van het schip. De machinekamer bevat geweldig mooie stukken techniek, het bedienen ervan is geweldig. Tijdens de mooie vaartochten met het schip zorgdragen voor het reilen en zeilen van de voortstuwing, is nu al achtendertig jaar mijn hobby en het verveelt geen minuut. Behalve tijdens de vaartochten over zee ben ik graag in de machinekamer, op zee behoor ik tot de groene jongens en ben liever aan dek in de wind bij de verschansing.
Ik zou het leuk vinden om jongeren in de machinekamer en op het schip te verwelkomen om onze hobby te delen.

Krijn van den Boogaart
2de machinist

Column Furie, juli 2019

By | News

Tweemaandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Mobiel erfgoed

Op 12 juni was ik te gast tijdens een bijeenkomst van het Platform Mobiel Erfgoed, georganiseerd door de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed te Amersfoort. Het ging dit keer over geld en het financieren van grote projecten, waarbij altijd veel vrijwilligers met passie en doorzettingsvermogen worden ingezet. Als relatieve nieuwkomer in deze wereld en altijd op zoek naar financiële middelen om de Furie in topconditie te houden, was ik blij met de adviezen, concrete voorstellen en informatie gegeven door onder andere het Prins Bernhard Cultuurfonds en het Mondriaanfonds. Vanuit het ministerie en diverse geledingen is een enorme organisatie dagelijks bezig met het in standhouden van alle waardevolle erfgoed. Ik was echt énorm onder de indruk. Maar ik was (helaas) niet alleen en wist me in ‘goed’ gezelschap van een grote groep stichtingen héél veel mobiel erfgoed, waaronder de buurtspoorweg Haaksbergen, de Zuiderzeebotter MK63 en the First National Rolls Royce and Bentley Museum (een flamboyante ondernemer die Rolls Royces en Bentley’s spaart), in Arnhem. Met allemaal hetzelfde doel. Geld!

Maar gelukkig weten wij ons ook in uitstekend gezelschap van een trouwe schare Vrienden van de Furie. Donateurs, sponsors en fondsen, die al vele jaren een heel belangrijke bijdrage leveren aan de instandhouding van onze Furie. Natuurlijk laten we het grote geld niet onberoerd, maar koesteren met veel plezier de hechte band met onze Vrienden.

Er staan weer twee grote projecten op stapel: de schotse ketel krijgt een uitgebreide inspectie en het staalwerk onderdeks is toe aan een omvangrijke restauratie en renovatie. We hopen van harte dat we met de Vrienden van de Furie voor deze projecten een degelijke financiering geregeld krijgen.

Oh, u bent nog geen Vriend van de Furie? Grijp nu uw kans en laat wat van u horen op info@furie.nl. Alvast bedankt!

Ton Raemakers, Stichting Hollands Glorie

By | Nieuws

Furievirus

Als vijftienjarige zag ik mijn broer iedere zaterdag zwart thuiskomen van het klussen op de Furie. Tijdens de voorbereidingen voor een tocht naar de Vesting Dagen ging ik aan boord kijken. Het Furievirus sloeg over en ik kon mee naar Hellevoetsluis, als ik ook vrijwilliger zou worden. Een verdubbeling van de vuile was voor moeders. Er is geen remedie tegen dit virus, gelukkig. Zoals de rode W in de pijp, loopt de Furie als een rode draad door mijn leven. Ik ging naar de Zeevaartschool voor de opleiding tot stuurman, trouwde nog voor het examen en werd even snel vader. Dan begint het echte leven pas, je gaat varen en maakt soms rare carrièrekeuzes. Ik kwam aan wal en belandde in de tuinbouw. Maar wel elke zaterdag naar de Furie.
Uiteindelijk ging ik toch weer varen, in de sleepvaart bij Rederij Waterweg en ben door de rangen opgeklommen tot kapitein in de offshore. Vrije tijd werd veel aan boord van de Furie doorgebracht. Gaandeweg ben ik toch weer aan de wal verdaagd in een operationele functie in West Afrika. Na bij diverse offshore bedrijven gewerkt te hebben, ben ik als Operations Manager bij Smit Lamnalco weer in de sleepvaart beland. Hoewel de vrije tijd een stuk minder is, ga ik nog bij elke gelegenheid naar boord. Om te klussen, voor de gezelligheid en de saamhorigheid die ongekend is. Waar mogelijk plan ik verlof rond een vaartocht. Dit zijn de krenten in de pap. Na meer dan dertig jaar met nog evenveel enthousiasme als in het begin.
De een noemt het een uit de hand gelopen hobby, de ander zegt dat het op werken lijkt. Hoe dan ook, de Furie en het varen zit in het bloed en dat krijg je er met geen paardenkrachten uit.

Eric Peute
1ste Stuurman

Column FURIE, maart 2019

By | News

Tweemaandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Furie-baby

Ik was al heel lang betrokken bij de Furie, voordat ik ook daadwerkelijk aan de slag ging als vrijwilliger. Mijn vader was in mijn tienertijd al vrijwilliger en ik ging graag met hem mee aan boord. Ik had zelf bedacht dat ze op de Furie niet zaten te wachten op een 16 jarige (totaal ongegrond, bleek achteraf). Ik bleef echter zeer geïnteresseerd in de Furie, dus toen ik 23 jaar was heb ik me ook als vrijwilliger aangemeld en ben dat nu al meer dan 20 jaar met heel veel plezier. Nagenoeg iedere zaterdag ben ik aan boord te vinden, om te klussen, te lachen en voor de gezelligheid met de andere vrijwilligers. Ik heb al heel wat voetstappen daar liggen en de Furie heeft mij in de afgelopen jaren heel wat vrije tijd gekost. En met veel plezier, want ik heb er ook heel veel voor terug gekregen! Mijn vriendin Norma heb ik namelijk ook aan boord leren kennen. Toen onze relatie nog pril was, dachten we dat niemand het had gemerkt dat wij met elkaar omgingen. Dat bleek ijdele hoop, de hele bemanning zag het allang aankomen en wachtte rustig af tot wij onze relatie wereldkundig zouden maken. Ze zaten dan ook op de eerste rang, want de Furie is niet zo groot.Vorig jaar was het feest aan boord en werd er eindelijk na tweeëntwintig jaar weer eens een kleine toekomstige vrijwilliger geboren; mijn dochter Cassandra. Zo klein als dat ze is, ze komt regelmatig langs aan boord om naar papa te kijken.En daar houdt de verweving met de Furie in mijn persoonlijke leven nog steeds niet op. In december 2019 treden Norma en ik in het huwelijk… U raadt het al: jawel, de trouwplechtigheid wordt gehouden op de Furie!Nico Sanders3e machinist Furie

Bemanning Furie, dijk van een team

By | News

Afgelopen zaterdag heeft de Furie haar verlate nieuwjaarsreceptie gevierd. Tijdens de receptie stond de voorzitter van Stichting Hollands Glorie, Ton Raemakers, uitgebreid stil bij de noeste arbeid die de bemanning de afgelopen jaren op de Furie heeft verzet.

“Er was duidelijk behoefte aan meer erkenning van onze geweldige ploeg vrijwilligers. Onduidelijk was hoe er werd omgegaan met al die harde werkers, die jaar in jaar uit actief zijn aan boord. Met ingang van nu worden daarom al diegenen die al minstens vijftien jaar als vrijwilliger aan boord actief zijn, in het zonnetje gezet. En schrik niet. Alles bij elkaar opgeteld komen we bij deze ploeg op totaal 380 jaar Furie-ervaring! En dat is iets waar ik wel even stil van werd…”aldus Raemakers in zijn speech.

De heren ontvingen een gegraveerde bierpul als blijk van waardering voor hun enthousiasme en inzet ten behoeve van de Furie.
“Krijn, Aad, Eric, Nico, André, Tinus, Henk, Jan, Arie, Jan, Frans, Loek, Leo en Willem vormen samen met de nieuwkomers, al vele jaren het kloppend hart van de Furie. Dit is wel echt iets om trots op te zijn. En het is niet alleen hard werken, maar ook gezellige lunches, evenementen, een biertje op zijn tijd, hechte vriendschappen, sterke verhalen en af en toe lekker zeuren over elkaar. Maar pas op: hier staat een dijk van een team dat ook bij een stevige tegenwind zijn mannetje staat.”

Voor komend jaar staan er drie grote projecten op stapel, naast de vaartochten, evenementen (waaronder de 40e Furieade) en regulier onderhoudswerk. Het opknappen van de hutten en onderdeks staalwerk zal veel aandacht vergen. Ook het nagelonderzoek van de ketel gaat nog flink wat werk opleveren. De bemanning is er klaar voor, zodat de Furie weer vele jaren vooruit kan.

Column FURIE, januari 2019

By | Nieuws


Tweemaandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Furie terugblik op 2018

Aan het eind van een wederom mooi Furie-jaar, is het tijd om even terug te blikken wat er allemaal is gebeurd. En dat is eigenlijk heel veel, de bemanning heeft het best druk gehad met de oude dame.

In maart lag de Furie bij scheepswerf De Haas Rotterdam voor regulier onderhoud en de vijfjaarlijkse inspectie voor de verlenging van het Certificaat van Onderzoek en Passagiersvaart, waar ze met vlag en wimpel doorheen rolde. We hadden niet anders verwacht, maar het blijft toch altijd een beetje spannend met een honderdtweejarig schip.

We hebben vaartochten gemaakt met diverse instanties, sponsoren en Vrienden van de Furie aan boord en evenementen in de regio bezocht, waaronder Dordt in Stoom, Stoom op Scheveningen en Vestingdagen Hellevoetsluis. Door de in Hellevoetsluis opgelopen roerschade moest de Furie wederom de helling op bij scheepswerf De Haas Maassluis.
Een aantal weken noeste arbeid volgden, waarin met man en macht is gewerkt om de Furie voor de Furieade weer vaarklaar te krijgen. Een FURIEade zonder Furie is immers ondenkbaar… Het hing erom, maar op de vrijdag van de Furieade kon de Furie ’s middags een proefvaart maken. Alles bleek gelukkig in orde en de Furie kon feestelijk binnenvaren.

Intussen is de bemanning weer druk met het reguliere winteronderhoud. Daarnaast is nu ook een begin gemaakt met de renovatie van de hutten op het bovendek. Het wordt nog even aanpoten, maar met zoveel hardwerkende vrijwilligers aan boord gaat het lukken om de Furie tip top in orde klaar te krijgen voor het vaarseizoen in 2019.

Ik wil het jaar afsluiten met een dikke pluim en grote dank voor de bemanning van de Furie! Dankzij hun onvermoeibare inzet vormt de Furie al veertig jaar een prachtig decor aan de Stadhuiskade in Maassluis.

Veerle Vliegenthart
Secretaris Stichting Hollands Glorie

Column FURIE, november 2018

By | Nieuws

Maandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Furie-huwelijk

Ik ben Koen uit Papendrecht. Hoe komt een Papendrechter nou op de Furie terecht?
Op de zeevaartschool in Rotterdam, waar ik de opleiding HBO Maritiem Officier volgde, leerde ik Marnix Vlielander kennen en hij vroeg of ik een keer mee wilde varen op de Furie. Dat wilde ik wel. Aan het eind van de dag werd mij gevraagd of ik dan op zaterdag wilde helpen klussen aan boord. Daar heb ik dus ja op gezegd en dat heb ik geweten. Want zonder dat ze het je van te voren vertellen, ga je een huwelijk met haar aan, de Furie. Nu ben ik, als ik niet op zee zit, elke woensdag en zaterdag aan boord te vinden.

Aan boord van de Furie doe ik van alles. Van bikken en schilderen en het opstoken van de ketel tot het naar beneden halen van de gemiddelde leeftijd van de vrijwilligers. Ik zeg expres opstoken, want als we maar een meter gaan varen, sta ik aan dek met mijn neus in de wind. Ik ben en blijf toch een stuurman.

Want deze “hobby” is natuurlijk een mooie afwisseling met mijn werk als tweede stuurman op chemicaliëntankers bij John T. Essberger in Hamburg. Maar dat geeft mij natuurlijk wel de mogelijkheid om met bloed, veel zweet en tranen de Furie varende te houden. Daar doe je het uiteindelijk voor.

Persoonlijk vind ik de intocht op vrijdagavond tijdens de Furieade het mooiste moment. De kades van de binnenhaven gevuld met mensen, allemaal wachtend op de Furie. Dit geeft mij altijd een bijzonder gevoel.

Wij, de Furie, zijn altijd op zoek naar (jonge) vrijwilligers. Dus voel je je geroepen en wil je een steentje bijdragen aan het behoud van de Furie, kom dan gerust op een woensdag of zaterdag een keer langs!

Koen Stroomberg