Column Furie, mei 2018

By | Nieuws

Maandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Ik ben al veertig jaar vrijwilliger op de stoomzeesleepboot Furie, als kapitein en als bestuurslid nautische zaken in Stichting Hollands Glorie. Voordat ik kapitein werd, voeren wij begin jaren tachtig met oudgedienden van Smit Internationale zeesleepdienst die woonachtig waren in Maassluis. Dirk Strijbos, Jan Broek en Jan Bruins waren mannen die met de Furie in de Rotterdamse haven rondvoeren, niet om te slepen, maar als toeristische attractie.

Omdat ik toen in dienst was bij Smit haven sleepdiensten en voor mijn schippersopleiding de kennis en ervaring van het havengebied moest opdoen, werd door de kapiteins en machinisten in de Rotterdamse haven de nodige kennis overgedragen. Wanneer wij met de Furie rondvaarten in de Rotterdamse haven hadden, kwam het voor dat de gepensioneerde kapiteins op de Furie de kennis van de binnenvaart-regelementen niet of nauwelijks bezaten. Men had vroeger toch een loods aan boord. Hierbij fungeerde ik dan als aanvulling bij hun vaartochten in de Rotterdamse havens.

Op een dag kwamen wij met de Furie terug van een rondvaart door de Rotterdamse havens en voeren wij, met Dirk Strijbos als kapitein, voor strooms de haven van Maassluis in. Op de kop van de haven lag een coaster waarvan de bemanning een stellingplank buitenboord had opgehangen om de buitenzijde te verven.
De Furie kwam de haven binnengevaren met een nogal sportieve snelheid en Dirk Strijbos vergat dat hij voor strooms de haven binnenvoer en daarbij behoorlijk dicht langs de afgemeerde coaster terechtkwam.
De Furie voer zo dicht langs de afgemeerde coaster, dat ze de stellingplank eraf voer. De plank viel in het water, maar de coaster zelf werd niet geraakt. Op de opmerking van mij: “kapitein, je hebt de stellingplank eraf gevaren,” zei Dirk Strijbos, “Dan moeten ze die rommel maar niet buitenboord laten hangen als ik voorbij kom!” Hilariteit alom.

Frans Verbrugge
Kapitein Furie

Column Furie, april 2018

By | Erepenning der Gemeente

Op 15 jarige leeftijd ben ik als 3de klas Caland LTSer begonnen aan ‘het project Furie’. Ik heb eigenlijk een soort dubbelfunctie; ik ben Bestuurslid Technische zaken en Machinist op de Furie.

Ik zal wat dieper ingaan op de afgelopen werkzaamheden die we op de werf van De Haas hebben uitgevoerd.
Nadat de Furie met behulp van de Tonijn naar Rotterdam is geduwd, is de Furie direct op de schepenlift drooggezet. Het onderwaterschip is onder hoge druk schoongespoten. Om een nieuw Certificaat van Onderzoek te verkrijgen moest ook de huiddikte gemeten worden. Een minimum dikte van 4 millimeter is de eis. Door het goede onderhoud in het verleden en in de tijd dat de Furie eigendom is van Stichting Hollands Glorie zijn de metingen tussen 7 en 11 millimeter. Prima resultaat dus.
De buitenboordafsluiters zijn in alle afgelopen werfperiodes opengemaakt en gecontroleerd, maar zijn nog nooit los van het schip geweest. Deze keer wel. Hierdoor kon de huid rondom de afsluiters goed geconserveerd worden. De drie afsluiters zijn ook nog naar de fabriek geweest voor complete revisie. Hierdoor zijn de antieke afsluiters weer 100% in orde.
De huid is voorzien van een nieuwe verflaag. Het zwart onder het berghout is eerst door onze jongens grondig met de luchtbikhamers aangepakt waarna voorzien van een nieuwe laag zwart.
De inspecteur van ILT heeft geen gebreken geconstateerd, behalve zaken zoals het ontbreken van stickers op accu- en gaskisten. Nadat dit alles is opgelost ontvangen we het Nieuwe Certificaat van Onderzoek waarmee we weer 5 jaar vooruit kunnen.

De Furie ligt intussen weer op haar plek in Maassluis en we zijn weer begonnen om haar klaar te maken voor het nieuwe vaarseizoen. Mooie reisjes liggen in het verschiet zoals de komende Dag van de Sleepvaart, Stoom op Scheveningen en Dordt in Stoom!

Jan Peute
Machinist Furie

Werfbezoek Furie bij De Haas Rotterdam

By | Nieuws

Afgelopen week heeft de Furie op de scheepswerf van De Haas Rotterdam ‘drooggelegen’ voor regulier onderhoud en de vijfjaarlijkse inspectie voor de verlenging van het Certificaat van Onderzoek en Passagiersvaart. Met vlag en wimpel is de Furie hier doorheen gerold en kan deze prachtige stoomsleepboot er weer even tegen.

Aangezien de Furie niet onder stoom lag, kon er niet zelfstandig worden gevaren. Met behulp van bergingsvaartuig Tonijn, eigendom van Stichting Maritiem Erfgoed Maassluis, is de Furie op en neer naar Rotterdam geduwd.

“De samenwerking tussen de schepen van Sleepboothaven Maassluis is heel prettig. Wij danken de bemanning van de Tonijn dan ook heel hartelijk dat ze de Furie hiermee hebben geholpen,” aldus Jan Peute, eerste machinist op de Furie. “Zo’n werfbezoek is altijd weer een beetje spannend met een honderdtwee jarige dame, maar gelukkig kwamen er geen grote gebreken naar voren en hebben we het CvO certificaat weer voor vijf jaar gekregen. In samenwerking met scheepswerf De Haas Rotterdam en onze eigen bemanning ziet de Furie er intussen weer prachtig uit en is ze tip top in orde voor het komende vaarseizoen!”

Intussen ligt de Furie weer te pronken op haar vaste ligplaats aan de Stadhuiskade in Maassluis, waar u op woensdagmiddag van 13.00 tot 17.00 uur of zaterdag van 10.00 tot 17.00 uur van harte welkom bent voor een interessante rondleiding op dit prachtige varend erfgoed.

Column Furie, maart 2018

By | Nieuws

In de originele staat.
De stichting Hollands Glorie, eigenaar van de Furie, bestaat 40 jaar. Gedurende al deze jaren is er steeds volop aandacht geweest voor het in de originele staat terugbrengen van het schip en de stoommachine, inmiddels meer dan 100 jaar oud! Aan de hand van verhalen, foto’s en tekeningen werd een redelijk beeld verkregen van hoe het schip er bij de ingebruikname uitzag. En voor de bemanning was het natuurlijk een heuse uitdaging om bij het opknappen zoveel mogelijk het originele ontwerp en de oorspronkelijke materialen te gebruiken.

Binnenkort gaat de Furie weer droog. Nu op de schepenlift van De Haas in Rotterdam. Even knippen en scheren, maar ook aandacht voor drie oude zee-afsluiters. Deze zijn hard toe aan een opknapbeurt en worden waar nodig voorzien van nieuwe afdichtingen, waarbij we dan wel een kleine concessie doen aan het materiaal. Ook voor de komende jaren staat er heel wat op het programma. Want een stalen schip heeft nou eenmaal een bekend nadeel: het kan roesten. Welnu, je moet het zien als artrose aan de gewrichten bij de wat oudere mens. Bij hevige pijn toch maar vervangen of opknappen.
Ook een al zeer oud schip schijnt hier last van te hebben. Onderdeks zien we hier en daar wat roest en slijtage ontstaan en dat gaat pijn doen. Daarom zullen we de komende jaren een aantal stalen delen opknappen en deels restaureren. Zoveel mogelijk in de oorspronkelijke staat terugbrengen, met een kleine concessie aan de materialen die we daarvoor gebruiken. En dat geldt ook voor de schotse ketel. De geklonken ketel krijgt een uitgebreide inspectie en zal waar nodig van nieuwe klinknagels worden voorzien. Kortom, er is en blijft voldoende werk aan de winkel. Alles voor de originele staat en het behoud van ons prachtige schip!

Ton Raemakers
Voorzitter Stichting Hollands Glorie

Stageproject met De Klerk Binnenbouw

By | Erepenning der Gemeente, Nieuws

Ton bezocht de open dag van De Klerk Binnenbouw te Moordrecht. De Klerk steunt de Furie met een geweldig stageproject, waarbij onder leiding van een professioneel team een aantal stagiaires alle meubels voor de drie hutten op het hoofddek ontwerpen en bouwen. Deze hutten worden momenteel volledig in de oorspronkelijke staat teruggebracht door de eigen ploeg.

En de Furie weet zich in goed gezelschap. Want naast ons project is De Klerk druk met het inbouwen van meubels voor een groot aantal zeer luxe miljoenen jachten, die in Nederland in aanbouw zijn. En daar geldt maar een ding: Het moet perfect zijn!!

En dat hebben we aan boord ook bij eerdere projecten gemerkt: het is perfect.

Op de foto neemt Ton de voorbereidingen voor het werk door met projectbegeleider Roy Beij. Binnenkort gaat de eerste zaag erin en kunnen we het eerste meubelstuk bekijken. En Marcel Petterson zorgde voor een geweldige rondleiding door dit indrukwekkende bedrijf.

De Klerk Binnenbouw, namens bestuur en bemanning hartelijk bedankt.

Furie al 40 jaar in Maassluis!

By | Nieuws

Afgelopen zaterdagavond hebben de vrijwilligers van de Furie gevierd dat het schip precies veertig jaar geleden de haven van Maassluis werd binnengesleept. Intussen weten hele generaties niet beter, dan dat de Furie ‘gewoon’ bij Maassluis hoort.

In zijn toespraak memoreerde de voorzitter van Stichting Hollands Glorie, Ton Raemakers, de grondleggers van het hele idee om de Furie naar Maassluis te halen. “Toen in 1978 een paar wijze mannen besloten om een stichting op te richten en certificaten van eigendom uit te geven, werd een solide basis gelegd voor een succesvol project. En daar plukken we nu nog volop de vruchten van. En natuurlijk werd een groot aantal harde werkers ingezet om het schip in topconditie te brengen. We prijzen ons gelukkig dat deze wijze mannen en harde werkers van het eerste uur vandaag in ons midden zijn. En het resultaat mag er nog steeds zijn! Ook al ligt er een flinke lijst klussen voor de komende jaren, de Furie verkeert toch vooral in een prima staat van onderhoud. Hier passen de complimenten voor de hele bemanning die dit allemaal mogelijk heeft gemaakt.”

Raemakers overhandigde ‘een Maassluise borrel’ aan Henk de Haas, Leo Vermaas, Jan Peute, Loek Stolk en Frans Verbrugge. “Ik heb altijd begrepen dat elke ontvangen euro in of aan het schip moet worden besteed en dat is een goed uitgangspunt gebleken. Daarom zelfs na veertig jaar trouwe dienst geen kostbare cadeaus of leuke snoepreisjes. Ik hoop dat er nog heel veel mooie jaren op en met de Furie zullen volgen.” Tinus Speijer kreeg een gegraveerde mok voor zijn dertig jarig jubileum bij de Furie.

Column Furie, februari 2018

By | Nieuws

FURIE, al 40 jaar het boegbeeld van Maassluis

Al hele generaties weten intussen niet beter, dan dat de FURIE het prachtige plaatje biedt op haar ligplaats aan de Stadhuiskade. Toch maakt de sleper nog niet zo heel lang deel uit van Maassluis.

Na de tv-opnamen in 1976 van Hollands Glorie werd ze door de AVRO verkocht. Tijdens de uitzendingen van de serie in 1977 zag Henk de Haas (onze ere -voorzitter) de sleper op televisie. Hij wilde de FURIE naar Maassluis halen wat gezien het verleden, Maassluis de thuishaven van de zeeslepers van Smit Internationale, niet zo’n gek idee was. De FURIE was te koop en toen ging het in een stroomversnelling.
De gemeente wees een ligplaats aan de Stadhuiskade toe en op 15 februari 1978 werd een stichting opgericht; de FURIE werd officieel eigendom van Stichting Hollands Glorie. Om aan geld te komen werden certificaten van deelname uitgeschreven. De benodigde financiën stroomden binnen en zo werd op 17 februari 1978 om 16.00 uur de FURIE haar nieuwe thuishaven binnengesleept. Een fraai schouwspel.
In de Schakel verscheen een oproep om vrijwilligers. Daar heb ik op gereageerd en ben nu dus al precies veertig jaar betrokken bij het wel en wee van deze prachtige, honderdtwee jarige, stoomzeesleepboot. Door mijn diverse bestuursfuncties bij SHG heb ik alle restauraties, reparaties en vaartochten van heel dichtbij meegemaakt. Ik ben er trots op dat het de groep vrijwilligers is gelukt om de FURIE in perfecte staat te brengen en te houden. Van deze vrijwilligers ben ik niet de enige die al veertig jaar met het schip in de weer is. Jan Peute, Frans Verbrugge en Loek Stolk zijn er ook vanaf het begin bij en ik hoop dat we met z’n allen nog vele jaren onze grote passie mogen delen; de FURIE!

 

Leo Vermaas

Column Furie, januari 2018

By | Erepenning der Gemeente, Nieuws

 

Maandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

Het Furie pijpen-raag-feestje

Nadat er voor de laatste keer is gevaren en de ketel droog staat, is het tijd voor het jaarlijkse onderhoud aan de Furie; het pijpen ragen. Een groot gedeelte van het schip wordt afgeplakt; de walengang, de doorgang naar de machinekamer en stookplaat, boven de ketel en brandstofbunkers, deuren, kieren en doorgangen van leidingen. Als alle voorbereidingen getroffen zijn en alle persoonlijke beschermende middelen aanwezig zijn, is het wachten op de ochtend dat de feestgangers zich melden op het schip. Meestal is de eerste al rond zeven uur ‘s morgens aan boord om koffie te zetten. Daarna worstelen we onszelf in een wegwerpoverall en worden handen, oren en gezicht goed in de vaseline gezet. Vervolgens tapen we de mouwen aan de handschoenen en de broekspijpen aan de schoenen vast; we kunnen zo doorgaan voor maanmannetjes.

Via de machinekamer door de plastic sluis kom je in de stookruimte. De deuren van de boiler staan open en we gaan met z’n allen hard aan de slag om 210 vlam- en steunpijpen te ragen. Hiervoor hebben we twee borstels, de diameter van steunpijp is namelijk kleiner dan die van de vlampijp. Wanneer de vlampijpen gedaan zijn, klimmen we de vuurgang in. Gewapend met een lamp, staalborstel, veger en blik worden beide vuurgangen en keerkasten helemaal schoongemaakt. Al met al een zeer stoffige operatie die een roetzwarte bemanning en een vervuild schip oplevert.

Op het dek aangekomen is het wassen en boenen geblazen, wij moeten roetvrij zijn en dat valt niet mee! Na de lunch wordt de rest van het plastic en plakband verwijderd en gaan we aan de slag om de Furie een grote wasbeurt beneden- en bovendeks te geven. Dit jaar was het karwei tegen vieren geklaard. Tijd voor een welverdiend biertje dacht ik zo.

Paul Bronstring, stoker Furie

Column Furie, december 2017

By | Nieuws

Maandelijks bieden we u een blik achter de schermen bij de s.s. Furie en het vrijwilligers peloton van Stichting Hollands Glorie (SHG).

De Furie uit Spanje
Drie weken geleden botste ik op de Wip bijna tegen een bemanningslid van de Furie op, het was Arie. Hé, Arie ben je op weg naar de Furie? vroeg ik. Met zijn onmiskenbare Haagse accent zei hij: Ja hoor, en morgen lekker weer gewoon onder elkaar de Sint binnen halen. Zaterdagmorgen heb ik vanaf mijn eigen raam de intocht van Sinterklaas meegemaakt. Het was enorm druk op de kades, dat viel mij op. Ik heb vroeger altijd op het ponton voor de Stadhuiskade op de Sint staan wachten, nu kon ik veel beter zien hoe duizenden kinderen aan beide zijden van de Haven de Sint verwelkomen. Ik moet eerlijk zeggen: ik kreeg er kippenvel van, Hollandser kan niet. We wonen in een apart land, los van de discussie over de kleur van de Pieten, is het natuurlijk ook wel bijzonder dat wij in het vroegere- en nu nog altijd een beetje, calvinistische Nederland aan de kant van het water gaan staan juichen voor een katholieke bisschop. Het zal wel door de cadeautjes komen denk ik, want we houden van gratis. Ik heb in mijn ambtsjaren één keer een enorme blunder geslagen: ik stond met de presentator vanaf half tien op het ponton te wachten op de komst van Sinterklaas, de bedoeling is dan de kinderen in stemming te brengen. Dat deden we optimaal, met versjes en zo voort. Toen de brug open ging was en in de verte de stoom van het schip van Sinterklaas was te zien, pakte ik de microfoon en riep heel enthousiast: ‘O kijk, daar is de Furie’. Dit jaar viel me op, dat zo snel als Sinterklaas op weg gaat naar de Markt, Arie en zijn makkers het bordje Spanje er af schroeven, het is dan weer gewoon onze Furie.

Koos Karssen

Column Furie, november 2017

By | Nieuws

De Furie, kennis van stoom
Tijdens de Furieade was het lekker druk op de Furie. Jong en oud namen een kijkje aan boord om te zien hoe er 100 jaar geleden werd gevaren. Het formaat van de bedden werd uitgebreid besproken en op de brug was men onder de indruk hoe er met behulp van de telegraaf werd gecommuniceerd met de machinekamer.
Maar vooral benedendeks, in die machinekamer, was het gezellig druk. Want kwam het buiten met bakken uit de hemel en was het gewoon koud, daar naast die stoommachine stond je droog en lekker warm!
De 100 jaar oude Schotse vlampijpketel werd regelmatig flink opgestookt door de ploeg stokers om de 15.000 liter water aan de kook te houden.
Omdat er niet werd gevaren had de bemanning alle tijd om de bezoekers uitgebreid te informeren over het reilen en zeilen aan boord en over de werking van de originele Triple Expansie machine.
Het onderhoud van deze machine wordt gedaan door een geoliede organisatie, onder leiding van hoofdmachinist Jan Peute. Allemaal vrijwilligers maar wel met veel kennis en ervaring.
Heel bijzonder is dat deze kennis en ervaring door deze eigen bemanning wordt vergaard en bijgehouden. En door creatief sleutelen wordt techniek zichtbaar en kunnen problemen worden opgelost. Natuurlijk gaat er wel eens wat mis, maar in de regel komt de ploeg er prima uit.
Deze kennis van de stoomtechniek is echt uniek. Maar er ligt nu wel een flinke uitdaging om die de komende jaren over te brengen op de volgende generatie. Zodat de Furie nog vele decennia onder stoom kan blijven varen.
Zin om hierin te stappen? Elke woensdag- en zaterdagmiddag ben je van harte welkom om kennis te komen maken. En kijk ook even op Furie.nl.
Varen op stoom is echt geweldig!
Ton Raemakers
Voorzitter Stichting Hollands Glorie